Σχολική  ετοιμότητα - Ποιος είναι έτοιμος για ποιον και πότε Νο2

«Τα παιδιά πρέπει να ξεκινήσουν το σχολείο υγιή, ευτυχισμένα, επικοινωνιακά, κοινωνικά, περίεργα, ενεργά και έτοιμα εξοπλισμένα για την επόμενη φάση της ζωής και της μάθησης» 

Η σχολική ετοιμότητα δεν αναφέρεται μόνο στα χαρακτηριστικά ενός παιδιού, αλλά και στους βασικούς ρόλους και ευθύνες των οικογενειών, των εκπαιδευτικών και των επαγγελματιών στη διασφάλιση ότι τα παιδιά είναι έτοιμα και ικανά να έχουν πρόσβαση στη μάθηση καθώς εισέρχονται στην Α΄ Δημοτικού. Θεωρούμε ότι τα παιδιά είναι «έτοιμα για το σχολείο» εάν έχουν επιτύχει ένα καλό επίπεδο ανάπτυξης στο τέλος του νηπιαγωγείου και είναι σίγουρα και ανθεκτικά με μια έντονη, ενθουσιώδη δίψα για μάθηση.

  • Η ετοιμότητα των παιδιών για το σχολείο επηρεάζει τις μαθησιακές και αναπτυξιακές τους ρυθμίσεις 
  • Η ετοιμότητα των σχολείων για τα παιδιά διασφαλίζει ότι τα μαθησιακά περιβάλλοντα είναι φιλικά προς τα παιδιά και προσαρμόζονται στις ποικίλες ανάγκες των νέων μαθητών και των οικογενειών τους.
  • Η ετοιμότητα των οικογενειών τους για το σχολείο προωθεί μια θετική και υποστηρικτική προσέγγιση στην εκπαίδευση, τη μάθηση των παιδιών τους και τη μετάβαση από το σπίτι στο σχολείο.


Οι κύριοι τομείς μάθησης για την ομαλή μετάβαση των παιδιών στο Δημοτικό Σχολείο  είναι οι εξής:

  • προσωπική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη
  • φυσική ανάπτυξη
  • επικοινωνία και γλωσσικές δεξιότητες

Πώς τα πρώτα χρόνια και οι ρυθμίσεις παιδικής μέριμνας, τα σχολεία, τα κέντρα υποστήριξης και οι οικογένειες μπορούν να υποστηρίξουν ένα παιδί "να προετοιμαστεί για το σχολείο" 

Για να γίνουν τα παιδιά «έτοιμα για το σχολείο» χρειάζονται επαγγελματίες, γονείς και οικογένειες που τα υποστηρίζουν σε ευκαιρίες όπως:

  • Να αισθάνονται κοινωνικά, συναισθηματικά και σωματικά ασφαλή για να τους επιτραπεί να συμπεριφέρονται κατάλληλα και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση να είναι ενεργοί μαθητές χρησιμοποιώντας όλες τις αισθήσεις τους
  • Να αναπτύξουν τις γνώσεις, τις δεξιότητες και την κατανόησή τους σε όλους τους τομείς της μάθησης
  • Έναρξη δραστηριοτήτων, με δική τους πρωτοβουλία και λήψη αποφάσεων
  • Να έχουν χρόνο να εξερευνήσουν τις δικές τους ιδέες και ενδιαφέροντα σε βάθος, να κάνουν συνδέσμους και να συζητήσουν τη μάθησή τους
  • Να αναπτύξουν τη συγκέντρωσή τους και να εμπλακούν βαθιά σε δραστηριότητες
  • Να μαθαίνουν με διαφορετικούς τρόπους, με διαφορετικούς ρυθμούς, να αναγνωρίζουν ότι έχουν μάθει κάτι νέο και έχουν βελτιώσει την κατανόησή τους
  • Να παίζουν και να εργάζονται συνεργατικά, μαθαίνοντας να αποδέχονται τις διαφορές των άλλων, να είναι ανθεκτικοί και να αμφισβητούν
  • Να παίζουν και εργάζονται ανεξάρτητα, μερικές φορές χωρίς στενή επίβλεψη, αναλαμβάνοντας την ευθύνη, για παράδειγμα φροντίζοντας το περιβάλλον τους
  • Να γνωρίζουν πώς να διατηρούνται ασφαλή και υγιή
  • Να ακολουθούν τις οδηγίες και να απαντούν σε ερωτήσεις

 

Για να υποστηριχθούν τα παιδιά, οι επαγγελματίες θα πρέπει:

  • Να διαθέτουν πλούσια και ευαίσθητη κατανόηση της ατομικότητας και των εμπειριών κάθε παιδιού και να σέβονται την αξία της μοναδικότητας και του ρυθμού μάθησης
  • Να αναπτύξουν ουσιαστικές και σχέσεις σεβασμού με τους γονείς/φροντιστές και τις οικογένειες για να ενισχύσουν τη συμμετοχή τους στη μάθηση των παιδιών τους, να παρέχουν αποτελεσματική φροντίδα για τις σωματικές, κοινωνικές και συναισθηματικές ανάγκες των παιδιών, διασφαλίζοντας ότι υποστηρίζονται υψηλά επίπεδα ευημερίας και συμμετοχής, επιτρέποντας τη μάθηση σε βάθος
  •  Να διασφαλίζουν ότι οι ανάγκες ομάδων και ατόμων ικανοποιούνται καλά
  • Να εφαρμόζουν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση χωρίς αποκλεισμούς που να ανταποκρίνεται στις ποικίλες ανάγκες όλων των παιδιών
  • Να σχεδιάζουν σκόπιμες δραστηριότητες που εμπλέκουν και ενδιαφέρουν όλα τα παιδιά, λαμβάνοντας υπόψη τα ατομικά ενδιαφέροντα και τις ανάγκες
  • Να προσφέρουν ένα διεγερτικό περιβάλλον εντός και εκτός, όπου η συνεχής παροχή είναι επαρκώς ευέλικτη ώστε να ανταποκρίνεται στις ατομικές ανάγκες, ενδιαφέροντα και κίνητρα μέσω των διαφόρων τομέων μάθησης
  • Να προσφέρουν καλές ισορροπίες μεταξύ των παιδιών που επιλέγουν σχετικά με τις δραστηριότητές τους, οι οποίες εδραιώνουν τη μάθηση και διασφαλίζουν την πρόοδο
  • Να παρέχουν ευκαιρίες για την επέκταση των δεξιοτήτων ομιλίας των παιδιών, μοντελοποιώντας καλά την ακρόαση και τη γλωσσική έκφραση, διασφαλίζοντας ότι οι ανάγκες των παιδιών που επικοινωνούν με εναλλακτικούς τρόπους καλύπτονται
  • Να παρέχουν ενεργές ευκαιρίες διδασκαλίας «κατάλληλων» συμπεριφορών (και όχι αστυνόμευσης) μέσω εγγενών κινήτρων και διδασκαλίας στα παιδιά πώς μπορούν να φροντίσουν τον εαυτό τους
  • Τη διασφάλιση ευκαιριών για τα παιδιά να ασκούν ανεξαρτησία, αυτονομία και ανθεκτικότητα

 

 

Μετάφραση, Ελεύθερη Απόδοση: upbility.gr

Πηγή: https://www.kelsi.org.uk