Μετάβαση στο περιεχόμενο
Ti-einai-i-Eidiki-Diapaidagogisi-kai-pote-Xreiazetai

Τι είναι η Ειδική Διαπαιδαγώγηση και πότε Χρειάζεται;

Η ειδική διαπαιδαγώγηση είναι η επιστήμη, η οποία δίνει τη δυνατότητα σε κάθε παιδί να έχει ίσα δικαιώματα και πρόσβαση στην εκπαίδευση, την τέχνη και την κοινωνική ένταξη στο σχολικό περιβάλλον. Τι είναι όμως ακριβώς η Ειδική Διαπαιδαγώγηση, πώς μπορούμε να την εντοπίσουμε, και πώς πρέπει να κινηθούμε όταν αντιμετωπίζουμε ένα παιδί που την χρειάζεται;

Τι είναι η Ειδική Διαπαιδαγώγηση;

Η Ειδική Διαπαιδαγώγηση στην ουσία αποτελεί μέσο για τα παιδιά και τους εφήβους που έχουν κάποιο μαθησιακό πρόβλημα ή αναπηρία να ενταχθούν όσο πιο ομαλά γίνεται στο σχολικό περιβάλλον, να βοηθηθούν στην ακαδημαϊκή τους πορεία και να έχουν ίσα δικαιώματα σε όλες τις μορφές δραστηριοτήτων.

Ο βασικός πυλώνας της Ειδικής Διαπαιδαγώγησης είναι η συνεχής υποστήριξη και επιμέλεια. Δεν αρκεί μόνο η μεθοδικότητα, αλλά είναι απαραίτητη και η συνεχής παρακολούθηση και καταγραφή προόδου. Αν ενταχθείτε σε ένα πρόγραμμα ειδικής διαπαιδαγώγησης και παρατηρήσεις πως δεν υπάρχει καταγραφή και δράση βασισμένη στην πρόοδο του παιδιού, το πιθανότερο είναι πως θα υπάρχει κάποιο λάθος στη διαδικασία.

Πότε κάποιος χρειάζεται Ειδική Διαπαιδαγώγηση;

Όπως νοείται και από τη λέξη “διαπαιδαγώγηση”, η Ειδική Διαπαιδαγώγηση αναφέρεται σε άτομα, κυρίως νεαρής ηλικίας, τα οποία βρίσκονται στο σχολείο, και εκπαιδεύονται κατά οποιονδήποτε τρόπο.

Οι μαθησιακές προκλήσεις ή οι αναπηρίες που δυσκολεύουν τα παιδιά περισσότερο από τους συνομηλίκους τους αναφέρονται ως ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες είναι πιο πιθανό να χρειαστούν εκπαιδευτική βοήθεια από άλλα παιδιά της ηλικίας τους.

Τα χαρακτηριστικά των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες είναι:

  • Πρόβλημα στην κατανόηση (Π.χ. Δυσκολία στο να κατανοούν και να συσχετίζουν έννοιες).
  • Συναισθηματικά και συμπεριφορικά θέματα. Συγκεκριμένα, τα παιδιά αυτά μπορεί να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και έλλειψη αυτοπεποίθησης. Προσοχή όμως, καθώς αυτά τα συμπτώματα δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι υπάρχει κάποια εκπαιδευτική ανάγκη. Απλώς μπορεί να αποτελέσουν ένα χαρακτηριστικό της.

Γι’ αυτόν τον λόγο, μπορεί να είναι δύσκολο για αυτά τα παιδιά να ακολουθούν κανόνες της τάξης, να μην γίνονται ασκόπως αντιδραστικά και να παραμένουν σε μια σταθερή ψυχολογική κατάσταση κατά τη διάρκεια του μαθήματος.

  • Προβλήματα στην ομιλία, τη γλώσσα και την επικοινωνία. Μπορεί να δυσκολεύονται να εκφραστούν κατάλληλα ή να κατανοήσουν τι τους λένε οι γύρω τους. Μπορεί να είναι δύσκολο για αυτά να κάνουν φίλους και να συναναστρέφονται με συνομηλίκους τους.
  • Σωματικές ή αισθητηριακές δυσκολίες που κάποια από αυτά τα άτομα εμφανίζουν. Μπορεί να υπάρχει κάποια αναπηρία ή ιατρική πάθηση που επηρεάζει την ικανότητά τους να μάθουν. Συχνά παραδείγματα είναι τα προβλήματα ακοής ή όρασης.

Τι κάνουμε όταν τα παιδιά μας αντιμετωπίζουν τις παραπάνω

δυσκολίες;

Σε πρώτο στάδιο, η κανονική σχολική εκπαίδευση είναι απαραίτητη. Αν παρατηρήσουμε τα παραπάνω συμπτώματα ερχόμαστε απευθείας σε επαφή με τον δάσκαλο/καθηγητή και αιτούμαστε μια τυπική παρακολούθηση του παιδιού για μερικές εβδομάδες, μέχρι να επιβεβαιώσουμε τις υποψίες μας. Το σχολικό περιβάλλον οφείλει να βοηθήσει στην διαδικασία αυτή, μέχρι να γίνουν οι επόμενες κινήσεις.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως, η πλειονότητα των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες μπορούν να επωφεληθούν από τη βοήθεια των ειδικών εκπαιδευτικών που εντάσσονται στο πλαίσιο ενός καθημερινού σχολείου. Ωστόσο, ορισμένα παιδιά με πιο περίπλοκες ανάγκες επωφελούνται από την επιπλέον εξειδικευμένη φροντίδα που παρέχεται από ένα «ειδικό» σχολείο. Εάν το σχολείο πιστεύει ότι το παιδί έχει ή μπορεί να έχει κάποια μαθησιακή δυσκολία που χρήζει παραπάνω βοήθειας, θα πρέπει να γίνει κάποια ενημέρωση του γονέα σε σχέση με τα σχέδια που έχει το σχολείο για αυτές τις περιπτώσεις.

Στη συνέχεια, απαραίτητο είναι και το να γίνει πλήρως κατανοητό και αποδεκτό από τον γονέα ότι θα χρειαστεί η ειδική διαπαιδαγώγηση για το παιδί του. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας και άγχους φυσικά. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι το παιδί έχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα, ούτε ότι θα περιθωριοποιηθεί, ούτε ότι θα έχει θέματα προσαρμογής στην ενήλικη ζωή του. Η Ειδική Διαπαιδαγώγηση στοχεύει στο να εξαλείψει αυτά τα ζητήματα!

Έπειτα ακολουθεί το στάδιο της διάγνωσης. Ο γονέας/κηδεμόνας θα πρέπει να έρθει σε επαφή με κάποιον επαγγελματία ειδικής διαπαιδαγώγησης, ο οποίος, σε επαφή με το παιδί, θα εξετάσει και θα διαγνώσει επίσημα το παιδί, ώστε μετέπειτα να μπορεί να ακολουθηθεί η κατάλληλη θεραπεία.

Η μέγιστη δυνατή βοήθεια στο παιδί επιτυγχάνεται όταν συνεργάζονται ταυτόχρονα οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και οι επαγγελματίες της Ειδικής Διαπαιδαγώγησης με κοινό στόχο την πλήρη αποκατάσταση του εκάστοτε παιδιού. Κάτω από αυτό το κλίμα φτάνουμε στα μέγιστα αποτελέσματα.

Τελευταίος παράγοντας αποτελεί η ηλικία. Σχετικά με την διάγνωση, όσο πιο γρήγορα γίνουν αντιληπτά τα συμπτώματα και όσο πιο γρήγορα έρθει το παιδί σε επαφή με τον ειδικό, τόσο το καλύτερο. Ειδικά αν μιλάμε για ηλικίες 2 - 5 χρονών στις οποίες το παιδί βρίσκεται στην προσχολική του ηλικία, θα ήταν αποτελεσματικό να έχουν αρχίσει η θεραπείες όσο το δυνατόν πιο πριν από το δημοτικό, ώστε το παιδί να ενταχθεί στο σχολείο ή τουλάχιστον στις πρώτες τάξεις του με λιγότερες δυσκολίες.

Σε αυτήν την περίπτωση βέβαια, που το παιδί δεν έχει πάει ακόμη σχολείο, θα πρέπει να κινηθεί ο γονιός αυτόνομα, χωρίς καθοδήγηση από το σχολικό εκπαιδευτικό περιβάλλον.

 Upbility 2022

Συνεχίστε με τα άρθρα:

Προτεινόμενα σχολικά βοηθήματα δημοτικού για ειδικούς παιδαγωγούς  & γονείς

Σχολικά βοηθήματα α΄γυμνασίου για ειδικούς παιδαγωγούς & γονείς

Σχολικά βοηθήματα β' γυμνασίου για ειδικούς παιδαγωγούς & γονείς

Σχολικά βοηθήματα γ΄γυμνασίου για ειδικούς παιδαγωγούς & γονείς  

Βοήθημα Μαθηματικών Δημοτικού ΠΡΟΠΑΙΔΕΙΑ

Προηγούμενο άρθρο Λογοθεραπεία: τι είναι και ποιος τη χρειάζεται
Επόμενο άρθρο Πως βοηθάω σαν γονέας το παιδί μου στην Ειδική Διαπαιδαγώγηση;