Ο γονέας ανοίγει το παραμύθι και αρχίζει να διαβάζει. Το παιδί κοιτάζει για λίγο την εικόνα, γυρίζει γρήγορα τρεις σελίδες και έπειτα σηκώνεται. Ο ενήλικας προσπαθεί να το επαναφέρει, του ζητά να καθίσει ήσυχα και αρχίζει να κάνει ερωτήσεις για να ελέγξει αν κατάλαβε την ιστορία. Μέσα σε λίγα λεπτά, μια δραστηριότητα που προοριζόταν να είναι ευχάριστη μετατρέπεται σε δοκιμασία.
Η κοινή ανάγνωση με ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού δεν χρειάζεται να μοιάζει με ένα παραδοσιακό μάθημα. Το παιδί δεν είναι απαραίτητο να κάθεται ακίνητο, να κοιτάζει συνεχώς τον ενήλικα ή να απαντά προφορικά σε κάθε ερώτηση. Μπορεί να συμμετέχει αγγίζοντας μια εικόνα, γυρίζοντας τη σελίδα, κάνοντας έναν ήχο, χρησιμοποιώντας μια χειρονομία ή επιλέγοντας ένα σύμβολο στο σύστημα επικοινωνίας του.
Ο στόχος δεν είναι να ολοκληρωθεί ολόκληρο το βιβλίο. Είναι να δημιουργηθεί μια στιγμή κοινής προσοχής, απόλαυσης και επικοινωνίας γύρω από κάτι που έχει νόημα για το παιδί.
Βασικά Σημεία κλειδιά
- Η συμμετοχή δεν περιορίζεται στον προφορικό λόγο ή στη σταθερή βλεμματική επαφή.
- Η ανάγνωση γίνεται περισσότερο επικοινωνιακή όταν ακολουθεί τα ενδιαφέροντα του παιδιού.
- Οι παύσεις, τα σχόλια και η επανάληψη είναι συχνά χρησιμότερα από τις συνεχείς ερωτήσεις.
Γιατί η κοινή ανάγνωση είναι σημαντική
Η κοινή ανάγνωση μπορεί να υποστηρίξει το λεξιλόγιο, την κατανόηση, την αφήγηση και την εξοικείωση με τα βιβλία. Παράλληλα, προσφέρει ευκαιρίες για εναλλαγή σειράς, κοινή προσοχή, έκφραση επιλογών και ανταλλαγή μηνυμάτων.
Ορισμένα παιδιά στο φάσμα μπορεί να αναγνωρίζουν γράμματα και λέξεις με μεγάλη ακρίβεια, αλλά να δυσκολεύονται να κατανοήσουν τις προθέσεις των χαρακτήρων, τις αιτίες των γεγονότων ή το νόημα που δεν αναφέρεται άμεσα. Άλλα παιδιά μπορεί να κατανοούν την ιστορία, αλλά να μην έχουν ακόμη τον τρόπο να δείξουν όσα γνωρίζουν.
Η ανάγνωση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για τον έλεγχο γνώσεων. Μπορεί να γίνει ένα φυσικό πλαίσιο μέσα στο οποίο ο ενήλικας παρατηρεί πώς επικοινωνεί το παιδί και ανταποκρίνεται στις πρωτοβουλίες του.
Τι σημαίνει συμμετοχή για ένα παιδί με αυτισμό
Η συμμετοχή μπορεί να έχει διαφορετική μορφή από αυτή που περιμένει ο ενήλικας. Ένα παιδί μπορεί να ακούει ενώ κινείται, να παρατηρεί μόνο ένα μικρό μέρος της εικόνας ή να θέλει να επιστρέφει επανειλημμένα στην ίδια σελίδα.
Μπορεί να συμμετέχει όταν:
- Φέρνει το βιβλίο στον ενήλικα.
- Αγγίζει ή δείχνει μια εικόνα.
- Γυρίζει τις σελίδες.
- Ολοκληρώνει μια γνώριμη φράση.
- Κάνει έναν ήχο που σχετίζεται με την ιστορία.
- Μιμείται μια κίνηση.
- Χρησιμοποιεί χειρονομία, εικόνα ή συσκευή επικοινωνίας.
- Κοιτάζει εναλλάξ το βιβλίο και τον ενήλικα.
- Απομακρύνεται και επιστρέφει στην ιστορία.
Δεν χρειάζεται να απαιτείται βλεμματική επαφή για να θεωρηθεί ότι το παιδί συμμετέχει. Η προσπάθεια να κοιτάζει ταυτόχρονα τον ενήλικα, την εικόνα και τα σύμβολα επικοινωνίας μπορεί να αυξάνει σημαντικά το γνωστικό φορτίο.
Τρόπος 1: Επιλέξτε βιβλία σύμφωνα με τα ενδιαφέροντα του παιδιού
Το πιο όμορφα εικονογραφημένο ή αναπτυξιακά κατάλληλο βιβλίο δεν θα είναι χρήσιμο αν δεν κινεί το ενδιαφέρον του παιδιού. Η επιλογή μπορεί να ξεκινήσει από όσα ήδη αγαπά.
Αν ενδιαφέρεται για οχήματα, ζώα, αριθμούς, θάλασσα ή συγκεκριμένους χαρακτήρες, αναζητήστε βιβλία που περιλαμβάνουν αυτά τα στοιχεία. Δεν είναι απαραίτητο να πρόκειται πάντα για κλασικό παραμύθι. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα βιβλίο γνώσεων, ένα φωτογραφικό άλμπουμ, ένα κόμικ ή μια σύντομη ιστορία με πραγματικές εικόνες.
Στα πρώτα στάδια, βοηθούν συχνά τα βιβλία με:
- Καθαρές και ευδιάκριτες εικόνες.
- Περιορισμένα οπτικά στοιχεία ανά σελίδα.
- Επαναλαμβανόμενες φράσεις.
- Προβλέψιμη δομή.
- Απλή αλληλουχία γεγονότων.
- Θέματα που συνδέονται με την καθημερινότητα.
Προσφέρετε δύο βιβλία και αφήστε το παιδί να επιλέξει. Η επιλογή αποτελεί ήδη μια επικοινωνιακή πράξη. Αν ζητά το ίδιο βιβλίο κάθε μέρα, δεν είναι απαραίτητο να το απομακρύνετε. Η επανάληψη μπορεί να δημιουργεί ασφάλεια και να επιτρέπει βαθύτερη συμμετοχή.
Τρόπος 2: Προσαρμόστε το περιβάλλον και τη διάρκεια
Ένα παιδί μπορεί να δυσκολεύεται να συμμετάσχει όχι επειδή δεν ενδιαφέρεται για το βιβλίο, αλλά επειδή το περιβάλλον είναι υπερβολικά απαιτητικό. Η τηλεόραση, οι συνομιλίες, τα παιχνίδια στο τραπέζι ή ένας έντονος φωτισμός μπορεί να ανταγωνίζονται την προσοχή του.
Επιλέξτε έναν σχετικά ήσυχο χώρο και μια ώρα κατά την οποία το παιδί δεν είναι πεινασμένο, κουρασμένο ή απορρυθμισμένο. Η ανάγνωση μπορεί να γίνει στον καναπέ, στο πάτωμα, στο κρεβάτι ή σε ένα μικρό σημείο που το παιδί συνδέει με χαλάρωση.
Δεν είναι απαραίτητο να κάθεται απέναντι από τον ενήλικα. Συχνά είναι ευκολότερο να καθίσουν δίπλα δίπλα, ώστε να κοιτάζουν μαζί το βιβλίο. Έτσι μειώνεται η απαίτηση της άμεσης οπτικής επαφής.
Ξεκινήστε με λίγα λεπτά. Μια ευχάριστη αλληλεπίδραση τριών λεπτών είναι περισσότερο χρήσιμη από μια εικοσάλεπτη ανάγνωση γεμάτη πίεση. Η διάρκεια μπορεί να αυξηθεί σταδιακά, αν το παιδί δείχνει ενδιαφέρον.
Αν χρειάζεται να κινείται, μπορεί να ακούει όρθιο, να κρατά ένα ασφαλές αισθητηριακό αντικείμενο ή να κάνει τις κινήσεις της ιστορίας. Η κίνηση δεν σημαίνει πάντοτε απουσία προσοχής.
Τρόπος 3: Ακολουθήστε την προσοχή του αντί να ακολουθείτε αυστηρά το κείμενο
Ο ενήλικας μπορεί να αισθάνεται ότι πρέπει να διαβάσει κάθε λέξη και να ακολουθήσει όλες τις σελίδες με τη σωστή σειρά. Για την επικοινωνιακή ανάγνωση, όμως, το βιβλίο λειτουργεί ως αφορμή για αλληλεπίδραση και όχι ως κείμενο που πρέπει οπωσδήποτε να ολοκληρωθεί.
Αν το παιδί σταματήσει σε μια εικόνα, παρατηρήστε τι τράβηξε την προσοχή του. Μπορείτε να σχολιάσετε το συγκεκριμένο στοιχείο, ακόμη και αν δεν είναι σημαντικό για την πλοκή. Αν δείξει τη ρόδα ενός αυτοκινήτου, μπορείτε να πείτε: «Μεγάλη ρόδα. Γυρίζει γρήγορα».
Αν γυρίσει πίσω, ακολουθήστε το. Αν θέλει να δει μόνο τρεις αγαπημένες σελίδες, χρησιμοποιήστε αυτές. Αν κλείσει το βιβλίο, μπορείτε να αναγνωρίσετε την επιλογή του και να ολοκληρώσετε τη δραστηριότητα.
Όταν ο ενήλικας ακολουθεί το ενδιαφέρον του παιδιού, αυξάνει την πιθανότητα να υπάρξει κοινή προσοχή. Δείχνει επίσης ότι οι ενέργειες του παιδιού έχουν επικοινωνιακή αξία.
Η ανάγνωση μπορεί να γίνει περισσότερο ευέλικτη με σύντομες περιγραφές, ήχους, κινήσεις και αλλαγές στη φωνή. Δεν είναι απαραίτητο να μετατρέπεται σε θεατρική παράσταση. Αρκεί ο τρόπος να ταιριάζει στις αισθητηριακές προτιμήσεις του παιδιού.
Τρόπος 4: Κάντε περισσότερα σχόλια και λιγότερες ερωτήσεις
Οι ενήλικες συχνά χρησιμοποιούν την ανάγνωση για να εξετάσουν το παιδί. Ρωτούν «τι είναι αυτό;», «τι χρώμα έχει;», «ποιος μπήκε στο σπίτι;» και «γιατί είναι λυπημένος;». Όταν οι ερωτήσεις είναι συνεχείς, η ανάγνωση μπορεί να μοιάζει με τεστ.
Τα σχόλια προσφέρουν γλωσσικά πρότυπα χωρίς να απαιτούν άμεση απάντηση:
«Η γάτα κρύφτηκε».
«Το αγόρι φαίνεται φοβισμένο».
«Το αυτοκίνητο κάνει βρουμ».
«Έπεσε πολύ νερό».
Μπορείτε να προσαρμόσετε το μήκος της φράσης στο γλωσσικό επίπεδο του παιδιού. Για ένα παιδί που χρησιμοποιεί μεμονωμένες λέξεις, ένα σχόλιο δύο ή τριών λέξεων μπορεί να είναι αρκετό. Για ένα παιδί που μιλά με προτάσεις, μπορείτε να προσθέσετε αιτίες, σκέψεις και συναισθήματα.
Οι ερωτήσεις δεν χρειάζεται να εξαφανιστούν. Μπορούν να χρησιμοποιούνται με μέτρο και να έχουν πραγματικό επικοινωνιακό σκοπό. Οι ερωτήσεις επιλογής είναι συχνά ευκολότερες: «Θέλει το μήλο ή την μπανάνα;»
Αποφύγετε να επαναλαμβάνετε την ίδια ερώτηση όταν το παιδί δεν απαντά. Μπορείτε να δώσετε εσείς το γλωσσικό πρότυπο και να συνεχίσετε.
Τρόπος 5: Χρησιμοποιήστε παύσεις και περιμένετε
Η παύση είναι ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία της κοινής ανάγνωσης. Μετά από ένα σχόλιο, μια ερώτηση ή μια γνώριμη φράση, περιμένετε. Το παιδί μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να επεξεργαστεί τις πληροφορίες και να οργανώσει την αντίδρασή του.
Κατά την αναμονή, ο ενήλικας μπορεί να κοιτάζει την εικόνα αντί να απαιτεί από το παιδί να τον κοιτάξει. Χρειάζεται να αφήσει αρκετό χρόνο πριν επαναλάβει, αλλάξει τη φράση ή δώσει την απάντηση.
Σε ένα επαναλαμβανόμενο βιβλίο, μπορείτε να σταματάτε πριν από μια γνώριμη λέξη:
«Και τότε το λιοντάρι έκανε…»
Το παιδί μπορεί να ολοκληρώσει τη φράση με λέξη, ήχο, κίνηση ή επιλογή συμβόλου. Αν δεν αντιδράσει, ο ενήλικας συμπληρώνει τη φράση φυσικά, χωρίς να μετατρέπει την παύση σε απαίτηση.
Η αναμονή δίνει στο παιδί χώρο να πάρει πρωτοβουλία. Ακόμη και μια μικρή κίνηση προς την εικόνα μπορεί να αποτελέσει απάντηση που αξίζει να αναγνωριστεί.
Τρόπος 6: Δεχτείτε και υποστηρίξτε κάθε τρόπο επικοινωνίας
Η επικοινωνία δεν περιορίζεται στην ομιλία. Ένα παιδί μπορεί να δείχνει, να κοιτάζει, να κάνει ήχους, να χρησιμοποιεί νοήματα, εικόνες ή συσκευή Επαυξητικής και Εναλλακτικής Επικοινωνίας.
Το βιβλίο μπορεί να προσφέρει φυσικές ευκαιρίες χρήσης του συστήματος επικοινωνίας. Ο ενήλικας μπορεί να δείχνει τα σχετικά σύμβολα καθώς μιλά, χωρίς να απαιτεί από το παιδί να τα χρησιμοποιήσει κάθε φορά. Αυτή η πρακτική δείχνει πώς το σύστημα μπορεί να αξιοποιηθεί για πραγματικά μηνύματα.
Μπορούν να είναι διαθέσιμες λέξεις και έννοιες όπως:
- Ακόμη.
- Τέλος.
- Αστείο.
- Φοβάμαι.
- Μου αρέσει.
- Δεν μου αρέσει.
- Γύρισε τη σελίδα.
- Κοίτα.
- Ποιος.
- Πού.
Αν το παιδί δείξει μια εικόνα, ο ενήλικας μπορεί να ερμηνεύσει προσεκτικά την πράξη και να προσθέσει ένα σύντομο γλωσσικό μοντέλο. Αν δείξει έναν σκύλο, μπορεί να πει: «Σκύλος. Ο σκύλος τρέχει».
Δεν είναι απαραίτητο να ζητηθεί επανάληψη. Ο στόχος είναι να ακούσει ή να δει ένα μοντέλο που συνδέεται με το ενδιαφέρον του εκείνη τη στιγμή.
Τρόπος 7: Επαναλάβετε, δραματοποιήστε και συνδέστε την ιστορία με τη ζωή
Η επαναλαμβανόμενη ανάγνωση του ίδιου βιβλίου δεν αποτελεί χαμένη ευκαιρία. Την πρώτη φορά, το παιδί μπορεί απλώς να γνωρίσει τις εικόνες. Σε επόμενες αναγνώσεις μπορεί να προβλέψει μια φράση, να παρατηρήσει ένα συναίσθημα ή να συνδέσει δύο γεγονότα.
Κάθε ανάγνωση μπορεί να έχει διαφορετική εστίαση. Μια ημέρα μπορείτε να δώσετε έμφαση στις βασικές λέξεις. Μια άλλη μπορείτε να μιμηθείτε τις κινήσεις. Αργότερα μπορείτε να συζητήσετε τι σκέφτεται ή αισθάνεται ένας χαρακτήρας.
Η ιστορία μπορεί να συνδεθεί με πραγματικές εμπειρίες:
«Το παιδί πήγε στον γιατρό. Θυμάσαι όταν πήγαμε κι εμείς;»
«Η αρκούδα έχασε το παιχνίδι της. Πού ψάχνουμε όταν χάνεται κάτι στο σπίτι;»
Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν μικρά αντικείμενα ή φιγούρες για την αναπαράσταση μιας σκηνής. Ένα παιδί που δυσκολεύεται να απαντήσει σε αφηρημένες ερωτήσεις μπορεί να κατανοήσει ευκολότερα όταν βλέπει και χειρίζεται τα γεγονότα.
Η δραματοποίηση πρέπει να παραμένει απλή και ευχάριστη. Αν το παιδί προτιμά να παρατηρεί χωρίς να συμμετέχει ενεργά, αυτή η επιλογή γίνεται σεβαστή.
Προσαρμόστε την ανάγνωση στο επικοινωνιακό επίπεδο
Δεν χρειάζονται όλα τα παιδιά τους ίδιους στόχους. Για ένα παιδί που επικοινωνεί κυρίως με κινήσεις και ήχους, ο στόχος μπορεί να είναι η εναλλαγή σειράς, η επιλογή βιβλίου ή το γύρισμα μιας σελίδας.
Για ένα παιδί που χρησιμοποιεί μεμονωμένες λέξεις, ο ενήλικας μπορεί να μοντελοποιεί σύντομους συνδυασμούς. Αν το παιδί πει «γάτα», ο ενήλικας μπορεί να απαντήσει «η γάτα κοιμάται».
Για ένα παιδί που χρησιμοποιεί προτάσεις, μπορούν να προστεθούν ερωτήσεις πρόβλεψης, αιτιολόγησης και κατανόησης συναισθημάτων. Αν δυσκολεύεται να απαντήσει, προσφέρονται επιλογές ή ο ενήλικας σκέφτεται δυνατά: «Νομίζω ότι κρύφτηκε επειδή φοβήθηκε τον θόρυβο».
Η δυσκολία μιας ερώτησης δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στην ηλικία ή στην ικανότητα ανάγνωσης λέξεων. Ένα παιδί μπορεί να διαβάζει με ευχέρεια, αλλά να χρειάζεται σημαντική υποστήριξη στην κατανόηση των σχέσεων, των κινήτρων και των συμπερασμάτων.
Τι να αποφεύγετε κατά την ανάγνωση
Η πίεση να παραμένει καθισμένο, να κοιτάζει τον ενήλικα ή να ολοκληρώνει το βιβλίο μπορεί να μειώσει το ενδιαφέρον του παιδιού. Το ίδιο συμβαίνει όταν διορθώνεται κάθε απάντηση ή ζητείται συνεχώς να επαναλάβει μια λέξη.
Αποφύγετε επίσης:
- Τις διαδοχικές ερωτήσεις χωρίς χρόνο επεξεργασίας.
- Τη χρήση του βιβλίου αποκλειστικά ως ανταμοιβή ή εργασία.
- Την επιλογή ιστοριών μόνο με βάση τη χρονολογική ηλικία.
- Την υποτίμηση των επαναλαμβανόμενων ενδιαφερόντων.
- Την αφαίρεση του συστήματος επικοινωνίας κατά την ανάγνωση.
- Τη σύγκριση με τον τρόπο που διαβάζουν άλλα παιδιά.
Αν το παιδί απομακρύνεται κάθε φορά, εξετάστε αν το βιβλίο είναι ενδιαφέρον, αν η διάρκεια είναι μεγάλη ή αν οι επικοινωνιακές απαιτήσεις είναι υπερβολικές.
Πώς θα γνωρίζετε ότι η κοινή ανάγνωση λειτουργεί
Η πρόοδος δεν φαίνεται μόνο στον αριθμό των σωστών απαντήσεων. Μπορεί να εμφανίζεται όταν το παιδί παραμένει λίγο περισσότερο, φέρνει μόνο του ένα βιβλίο ή αρχίζει να προβλέπει μια αγαπημένη φράση.
Άλλα θετικά σημάδια είναι:
- Περισσότερες αυθόρμητες κινήσεις και ήχοι.
- Συχνότερες επιλογές.
- Εναλλαγή προσοχής ανάμεσα στο βιβλίο και στον ενήλικα.
- Χρήση νέων λέξεων ή συμβόλων.
- Σύνδεση της ιστορίας με μια προσωπική εμπειρία.
- Επιστροφή σε μια δραστηριότητα που είχε εγκαταλείψει.
Η κοινή ανάγνωση χρειάζεται να παραμένει μια σχέση και όχι μια διαρκής αξιολόγηση. Αν το παιδί απολαμβάνει την εμπειρία και επικοινωνεί περισσότερο, ακόμη και με μικρούς τρόπους, έχει δημιουργηθεί μια σημαντική βάση.
Για επαγγελματίες που θέλουν να εμβαθύνουν στη σχέση ανάμεσα στη γλώσσα, στην κατανόηση και στον πρώιμο γραμματισμό, το εκπαιδευτικό σεμινάριο «Χτίζοντας τις βάσεις της Ανάγνωσης σε παιδιά με ΔΑΦ | Με τη μεθοδολογία Hanen Centre» παρουσιάζει πρακτικές στρατηγικές κοινής ανάγνωσης και ενίσχυσης της επικοινωνίας.
Συμπέρασμα
Η ανάγνωση με ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού δεν χρειάζεται να ακολουθεί μία αυστηρή μορφή. Ένα βιβλίο μπορεί να διαβαστεί από την αρχή ως το τέλος, να εξερευνηθεί μέσα από τρεις αγαπημένες σελίδες ή να χρησιμοποιηθεί ως αφορμή για ήχους, κινήσεις και επιλογές.
Το σημαντικό είναι ο ενήλικας να παρατηρεί τι ενδιαφέρει το παιδί, να αφήνει χρόνο και να αναγνωρίζει κάθε επικοινωνιακή προσπάθεια. Όταν μειώνονται οι απαιτήσεις και αυξάνεται η ανταπόκριση, η κοινή ανάγνωση μπορεί να γίνει μια ευχάριστη αλληλεπίδραση με πραγματικές ευκαιρίες γλωσσικής και κοινωνικής μάθησης.
Δεν μετρά μόνο πόσες σελίδες διαβάστηκαν. Μετρά αν το παιδί ένιωσε ότι οι επιλογές, τα βλέμματα, οι κινήσεις, οι λέξεις και τα σύμβολά του είχαν νόημα για τον άνθρωπο που καθόταν δίπλα του.
Συχνές Ερωτήσεις
Τι κάνω αν το παιδί δεν θέλει καθόλου να κοιτάξει το βιβλίο;
Ξεκινήστε από τα ενδιαφέροντά του και δοκιμάστε διαφορετικά είδη, όπως φωτογραφικά βιβλία, κόμικ ή βιβλία γνώσεων. Μειώστε τη διάρκεια και επιτρέψτε του να ακούει ενώ κινείται, αν αυτό το βοηθά.
Πρέπει να διαβάζω κάθε λέξη του παραμυθιού;
Όχι. Μπορείτε να συντομεύετε το κείμενο, να περιγράφετε τις εικόνες και να παραλείπετε σελίδες. Η προσαρμογή βοηθά την ιστορία να ανταποκρίνεται στο επίπεδο προσοχής και κατανόησης του παιδιού.
Είναι πρόβλημα αν ζητά συνεχώς το ίδιο βιβλίο;
Η επανάληψη μπορεί να προσφέρει προβλεψιμότητα και νέες ευκαιρίες μάθησης. Μπορείτε να διαβάζετε το γνώριμο βιβλίο και να εισάγετε σταδιακά ένα δεύτερο με παρόμοιο θέμα ή δομή.
Πώς μπορώ να κάνω ερωτήσεις χωρίς να μοιάζει η ανάγνωση με εξέταση;
Χρησιμοποιήστε λιγότερες ερωτήσεις, αφήστε χρόνο και συνδυάστε τες με πολλά σχόλια. Προτιμήστε πραγματικές επιλογές ή ερωτήσεις που σχετίζονται με όσα ήδη παρατηρεί το παιδί.
Μπορώ να χρησιμοποιώ σύστημα Επαυξητικής και Εναλλακτικής Επικοινωνίας;
Ναι. Το σύστημα πρέπει να παραμένει διαθέσιμο και κατά την ανάγνωση. Ο ενήλικας μπορεί να μοντελοποιεί σχετικά σύμβολα χωρίς να απαιτεί από το παιδί να τα χρησιμοποιεί ή να τα επαναλαμβάνει κάθε φορά.
Πότε χρειάζεται βοήθεια από λογοθεραπευτή ή ειδικό παιδαγωγό;
Η επαγγελματική καθοδήγηση είναι χρήσιμη όταν υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες στην επικοινωνία, στην κατανόηση ή στη συμμετοχή. Ο ειδικός μπορεί να προσαρμόσει τα βιβλία, τις ερωτήσεις και τους στόχους στο επικοινωνιακό προφίλ του παιδιού.
Πρωτότυπο περιεχόμενο από την ομάδα συγγραφής του Upbility. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή αυτού του άρθρου, εν όλω ή εν μέρει, χωρίς αναφορά στον εκδότη.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
- Boyle, S. A., McNaughton, D. και Chapin, S. E. Effects of Shared Reading on the Early Language and Literacy Skills of Children with Autism Spectrum Disorders: A Systematic Review. Focus on Autism and Other Developmental Disabilities, 2019.
- Fleury, V. P. και Schwartz, I. S. A Modified Dialogic Reading Intervention for Preschool Children with Autism Spectrum Disorder. Topics in Early Childhood Special Education, 2017.
- The Hanen Centre. Bring On the Books: Tips for Reading with Autistic Children, 2023.
- The Hanen Centre. Building Emergent Literacy in Children on the Autism Spectrum.
