Το παιδί επιστρέφει από το σχολείο γεμάτο ενθουσιασμό. Θέλει να αφηγηθεί όλα όσα συνέβησαν, αλλά οι λέξεις βγαίνουν τόσο γρήγορα ώστε ενώνονται μεταξύ τους. Παραλείπει συλλαβές, αλλάζει θέμα χωρίς προειδοποίηση και ο ακροατής αναγκάζεται να ρωτά συνεχώς: «Τι είπες; Μίλα πιο αργά».
Η γρήγορη ομιλία δεν αποτελεί πάντα λόγο ανησυχίας. Πολλά παιδιά επιταχύνουν όταν ενθουσιάζονται, αγχώνονται, θυμώνουν ή προσπαθούν να πουν κάτι πριν τα διακόψουν. Όταν ηρεμήσουν ή όταν τους δοθεί λίγος χρόνος, ο ρυθμός επανέρχεται και η ομιλία γίνεται κατανοητή.
Σε ορισμένα παιδιά, όμως, η δυσκολία είναι πιο σταθερή. Ο ρυθμός μπορεί να είναι υπερβολικά γρήγορος ή ακανόνιστος, οι λέξεις να χάνουν τη σαφήνειά τους και η αφήγηση να γίνεται δύσκολο να παρακολουθηθεί. Αυτή η εικόνα μπορεί να σχετίζεται με ταχυλαλία, η οποία περιγράφεται διεθνώς και με τον όρο cluttering. Η διάκριση δεν βασίζεται μόνο στο πόσο γρήγορα μιλά το παιδί, αλλά στο σύνολο των χαρακτηριστικών της ομιλίας και της επικοινωνίας του.
Βασικά Σημεία-κλειδιά
- Η περιστασιακή γρήγορη ομιλία μπορεί να οφείλεται σε ενθουσιασμό ή άγχος.
- Στην ταχυλαλία ο ρυθμός είναι συχνά ακανόνιστος και επηρεάζει την καταληπτότητα.
- Η αξιολόγηση γίνεται από λογοθεραπευτή και δεν βασίζεται μόνο στην ταχύτητα.
Τι είναι η ταχυλαλία;
Η ταχυλαλία είναι μια διαταραχή της ροής της ομιλίας που χαρακτηρίζεται συχνά από ρυθμό ο οποίος γίνεται αντιληπτός ως υπερβολικά γρήγορος ή ακανόνιστος για τον συγκεκριμένο ομιλητή.
Δεν πρόκειται απλώς για ένα παιδί που μιλά γρήγορα. Μπορεί να συνυπάρχουν:
- Ακανόνιστες αυξομειώσεις του ρυθμού.
- Συγχώνευση ή παράλειψη συλλαβών.
- Μειωμένη καθαρότητα των λέξεων.
- Πολλές διορθώσεις, παρεμβολές και ημιτελείς φράσεις.
- Παύσεις σε σημεία που δεν ταιριάζουν στο νόημα.
- Δυσκολία στην οργάνωση μιας αφήγησης.
- Περιορισμένη επίγνωση ότι οι άλλοι δυσκολεύονται να καταλάβουν.
Ένα παιδί μπορεί να ξεκινά μια πρόταση με κατανοητό ρυθμό και να επιταχύνει σταδιακά. Μπορεί επίσης να μιλά σε μικρές εκρήξεις, να σταματά απότομα και να συνεχίζει χωρίς σαφή σύνδεση.
Η εικόνα διαφέρει σημαντικά από παιδί σε παιδί. Για αυτόν τον λόγο, η λέξη «ταχυλαλία» δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως διάγνωση κάθε φορά που ένα παιδί μιλά γρήγορα.
Πότε η γρήγορη ομιλία μπορεί να είναι απλώς ενθουσιασμός;
Η ταχύτητα της ομιλίας μεταβάλλεται φυσιολογικά ανάλογα με το συναίσθημα, το θέμα και το περιβάλλον. Ένα παιδί μπορεί να μιλά γρήγορα όταν περιγράφει ένα αγαπημένο παιχνίδι ή όταν φοβάται ότι κάποιος άλλος θα πάρει τον λόγο.
Η επιτάχυνση είναι πιθανότερο να σχετίζεται με την κατάσταση όταν:
- Εμφανίζεται κυρίως σε στιγμές έντονου ενθουσιασμού ή άγχους.
- Το παιδί μιλά καθαρά στις περισσότερες καθημερινές συζητήσεις.
- Μπορεί να προσαρμόσει τον ρυθμό του με μια ήρεμη υπενθύμιση.
- Οι προτάσεις του παραμένουν οργανωμένες και ολοκληρωμένες.
- Οι περισσότεροι ακροατές το καταλαβαίνουν χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
- Η γρήγορη ομιλία δεν επηρεάζει τη συμμετοχή του στο σχολείο ή στις παρέες.
Σε αυτή την περίπτωση, το παιδί μπορεί να χρειάζεται απλώς υποστήριξη για να οργανώνει όσα θέλει να πει και να αφήνει μικρές παύσεις.
Ποια χαρακτηριστικά μπορεί να δείχνουν ταχυλαλία;
Ο ρυθμός είναι ακανόνιστος
Σημασία δεν έχει μόνο ο αριθμός των λέξεων που λέγονται σε ένα λεπτό. Στην ταχυλαλία, ο ρυθμός μπορεί να μεταβάλλεται απότομα. Κάποια μέρη της φράσης ακούγονται φυσιολογικά και άλλα επιταχύνονται τόσο ώστε να χάνονται συλλαβές.
Οι λέξεις «κολλούν» μεταξύ τους
Το παιδί μπορεί να συμπτύσσει πολυσύλλαβες λέξεις, να παραλείπει ήχους και να μειώνει τη σαφήνεια της άρθρωσης. Η ίδια λέξη ενδέχεται να ακούγεται καθαρά όταν την προφέρει μόνη της, αλλά να αλλοιώνεται μέσα σε γρήγορη πρόταση.
Η αφήγηση είναι δύσκολο να ακολουθηθεί
Μπορεί να ξεκινά από τη μέση ενός γεγονότος, να παραλείπει σημαντικές πληροφορίες ή να αλλάζει θέμα χωρίς να ενημερώνει τον ακροατή. Τα πρόσωπα και η χρονική σειρά δεν είναι πάντα σαφή.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν γνωρίζει τι θέλει να πει. Μπορεί να δυσκολεύεται να οργανώσει και να παρακολουθήσει τον λόγο του την ώρα που μιλά.
Εμφανίζονται πολλές φυσιολογικές δυσρυθμίες
Το παιδί μπορεί να επαναλαμβάνει ολόκληρες λέξεις ή φράσεις, να αλλάζει τη διατύπωσή του και να χρησιμοποιεί συχνά γεμίσματα όπως «εε» ή «λοιπόν». Οι δυσρυθμίες αυτές μπορεί να αυξάνονται όταν η ομιλία είναι βιαστική και ανεπαρκώς οργανωμένη.
Δεν αντιλαμβάνεται πάντα το πρόβλημα
Ορισμένα παιδιά εκπλήσσονται όταν οι άλλοι δεν τα κατάλαβαν, επειδή στο μυαλό τους το μήνυμα ήταν ολοκληρωμένο. Μπορεί να επαναλάβουν τη φράση με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και στην ίδια ταχύτητα.
Η περιορισμένη επίγνωση δεν σημαίνει αδιαφορία. Αποτελεί πιθανό χαρακτηριστικό της δυσκολίας.
Είναι το ίδιο με τον τραυλισμό;
Όχι. Η ταχυλαλία και ο τραυλισμός είναι διαφορετικές διαταραχές της ροής, αν και μπορεί να συνυπάρχουν.
Στον τραυλισμό εμφανίζονται συχνά επαναλήψεις ήχων ή συλλαβών, επιμηκύνσεις και μπλοκαρίσματα. Το παιδί μπορεί να αισθάνεται ότι γνωρίζει τι θέλει να πει, αλλά η λέξη δεν βγαίνει με την επιθυμητή ευχέρεια. Μπορεί επίσης να υπάρχει σωματική ένταση ή προσπάθεια.
Στην ταχυλαλία, το κύριο χαρακτηριστικό είναι συνήθως ο γρήγορος ή ακανόνιστος ρυθμός, μαζί με μειωμένη σαφήνεια και πιθανές δυσκολίες οργάνωσης του λόγου. Η ομιλία μπορεί να γίνεται πιο κατανοητή όταν το παιδί επιβραδύνει συνειδητά.
Ωστόσο, η διάκριση δεν είναι πάντα εύκολη. Ένα παιδί μπορεί να παρουσιάζει στοιχεία και των δύο δυσκολιών. Για αυτό απαιτείται αξιολόγηση από λογοθεραπευτή με εμπειρία στις διαταραχές ροής.
Μπορεί να σχετίζεται με τη ΔΕΠΥ ή άλλες δυσκολίες;
Ένα παιδί με παρορμητικότητα μπορεί να απαντά πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση, να διακόπτει και να μιλά γρήγορα επειδή δυσκολεύεται να περιμένει. Αυτό μπορεί να παρατηρείται σε παιδιά με ΔΕΠΥ, αλλά η γρήγορη ομιλία δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη της διαταραχής.
Παρόμοια εικόνα μπορεί να εμφανιστεί όταν υπάρχουν δυσκολίες στη γλωσσική οργάνωση, στην προσοχή, στην παρακολούθηση της αντίδρασης του συνομιλητή ή στις εκτελεστικές λειτουργίες. Το άγχος μπορεί επίσης να επιταχύνει την ομιλία.
Οι συσχετίσεις αυτές δεν επιτρέπουν αυτοδιάγνωση. Ο ειδικός χρειάζεται να εξετάσει αν η ταχύτητα αποτελεί το βασικό πρόβλημα ή αν είναι μέρος μιας ευρύτερης γλωσσικής, αναπτυξιακής ή συναισθηματικής εικόνας.
Τι μπορούν να παρατηρούν οι γονείς;
Για μερικές ημέρες, σημειώστε σε ποιες καταστάσεις η ομιλία γίνεται δυσκολότερα κατανοητή:
- Συμβαίνει στο σπίτι, στο σχολείο και στις εξωσχολικές δραστηριότητες;
- Εμφανίζεται με όλους τους συνομιλητές ή κυρίως με οικεία πρόσωπα;
- Είναι εντονότερη όταν το παιδί αφηγείται ένα μεγάλο γεγονός;
- Βελτιώνεται όταν διαβάζει ή επαναλαμβάνει μια σύντομη πρόταση;
- Μπορεί να επιβραδύνει όταν του δοθεί συγκεκριμένο οπτικό σήμα;
- Αντιλαμβάνεται πότε ο ακροατής έχασε το νόημα;
- Επηρεάζονται οι φιλίες, η συμμετοχή στην τάξη ή η αυτοπεποίθησή του;
Αυτές οι παρατηρήσεις μπορούν να προσφέρουν χρήσιμες πληροφορίες στον λογοθεραπευτή. Δεν χρειάζεται να μετράτε μόνοι σας συλλαβές ή να προσπαθείτε να επιβεβαιώσετε μια διάγνωση.
Πώς βοηθάμε το παιδί στο σπίτι;
Ακούμε το μήνυμα χωρίς να δείχνουμε ανυπομονησία
Κοιτάξτε το παιδί και δείξτε ότι ενδιαφέρεστε για όσα προσπαθεί να πει. Η συνεχής διακοπή μπορεί να αυξήσει τη βιασύνη, ιδιαίτερα αν φοβάται ότι θα χάσει τη σειρά του.
Αν δεν καταλάβατε, ζητήστε επανάληψη με συγκεκριμένο τρόπο: «Δεν κατάλαβα ποιος ήταν μαζί σου. Πες μου ξανά μόνο αυτό το μέρος».
Δίνουμε εμείς ένα πιο ήρεμο πρότυπο
Αντί να επαναλαμβάνετε συνεχώς «Μίλα πιο αργά», μειώστε ελαφρά τον δικό σας ρυθμό και χρησιμοποιήστε φυσικές παύσεις. Το παιδί ακούει ένα πρότυπο χωρίς να αισθάνεται ότι διορθώνεται σε κάθε πρόταση.
Ο υπερβολικά αργός ή τεχνητός λόγος δεν είναι απαραίτητος. Στόχος είναι ένας ήρεμος και κατανοητός ρυθμός.
Δημιουργούμε ασφαλή σειρά στη συζήτηση
Σε ένα θορυβώδες οικογενειακό περιβάλλον, το παιδί μπορεί να επιταχύνει επειδή περιμένει ότι θα το διακόψουν. Καθιερώστε στιγμές στις οποίες κάθε μέλος ολοκληρώνει τη σκέψη του πριν μιλήσει ο επόμενος.
Μια απλή διαβεβαίωση, όπως «Έχουμε χρόνο, θα σε ακούσουμε», μπορεί να μειώσει την πίεση.
Χρησιμοποιούμε μικρές νοηματικές ομάδες
Βοηθήστε το παιδί να χωρίζει την πληροφορία σε σύντομα μέρη. Αν θέλει να αφηγηθεί ένα μεγάλο γεγονός, μπορεί πρώτα να αναφέρει πού συνέβη, ποιοι ήταν εκεί και τι έγινε.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τρία απλά σημεία:
- Ποιο είναι το θέμα;
- Τι συνέβη πρώτο;
- Πώς τελείωσε;
Η οργάνωση του μηνύματος συχνά υποστηρίζει και τον ρυθμό.
Συμφωνούμε σε ένα ουδέτερο σήμα
Αν το παιδί είναι αρκετά μεγάλο και συμφωνεί, μπορείτε να επιλέξετε μια διακριτική χειρονομία που σημαίνει «κάνε μια μικρή παύση». Το σήμα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται μπροστά σε άλλους με τρόπο που το εκθέτει.
Είναι σημαντικό να διδαχθεί πρώτα σε ήρεμη στιγμή και να συνδέεται με συγκεκριμένη ενέργεια, όπως η ολοκλήρωση της φράσης, μία σύντομη παύση και η συνέχιση.
Εξασκούμε διαφορετικούς ρυθμούς μέσα από παιχνίδι
Μπορείτε να δοκιμάσετε τη φωνή της χελώνας, τον συνηθισμένο ρυθμό και τη φωνή του αγωνιστικού αυτοκινήτου. Το παιδί παρατηρεί πώς αλλάζει η καταληπτότητα και μαθαίνει ότι ο ρυθμός μπορεί να προσαρμόζεται ανάλογα με τον ακροατή και την περίσταση.
Η δραστηριότητα πρέπει να παραμένει σύντομη και ευχάριστη. Δεν αποτελεί θεραπεία της ταχυλαλίας, αλλά μπορεί να ενισχύσει την επίγνωση του ρυθμού.
Χρησιμοποιούμε ηχογράφηση μόνο με τη συναίνεσή του
Η ακρόαση μιας σύντομης ηχογράφησης μπορεί να βοηθήσει ορισμένα παιδιά να παρατηρήσουν τον ρυθμό και τη σαφήνεια. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να αποδείξουμε ότι «μιλά λάθος» ούτε να κοινοποιείται σε άλλους.
Αν το παιδί νιώθει άβολα, η δραστηριότητα σταματά. Ο λογοθεραπευτής μπορεί να κρίνει αν και πώς η ηχογράφηση θα αξιοποιηθεί θεραπευτικά.
Τι δεν βοηθά;
Η συνεχής εντολή «Μίλα αργά» είναι πολύ γενική. Το παιδί μπορεί να μην γνωρίζει πόσο πρέπει να επιβραδύνει, πού να κάνει παύση ή πώς να οργανώσει τη φράση του.
Επίσης, δεν βοηθά να ολοκληρώνουμε τις προτάσεις του ή να υποκρινόμαστε ότι καταλάβαμε. Αν το μήνυμα δεν ήταν σαφές, μπορούμε να το πούμε με σεβασμό και να ζητήσουμε μόνο το σημείο που χάθηκε.
Αποφύγετε τα πειράγματα, τις μιμήσεις και τις παρατηρήσεις μπροστά σε τρίτους. Η ντροπή μπορεί να κάνει το παιδί να αποφεύγει την επικοινωνία χωρίς να βελτιώνει τον έλεγχο του ρυθμού.
Οι ασκήσεις αναπνοής από μόνες τους δεν αποτελούν θεραπεία της ταχυλαλίας. Μπορεί να βοηθούν στη γενικότερη ηρεμία, αλλά η παρέμβαση χρειάζεται να βασίζεται στο ατομικό προφίλ της ομιλίας και της γλώσσας.
Τι περιλαμβάνει η λογοθεραπευτική αξιολόγηση;
Ο λογοθεραπευτής εξετάζει την ομιλία σε διαφορετικές δραστηριότητες, όπως η συζήτηση, η αφήγηση, η ανάγνωση και η περιγραφή εικόνων. Αξιολογεί τον ρυθμό, την κανονικότητα, τις δυσρυθμίες, την άρθρωση και το κατά πόσο η ομιλία γίνεται κατανοητή.
Παράλληλα, μπορεί να εξετάσει:
- Την οργάνωση του προφορικού λόγου.
- Τη γλωσσική κατανόηση και έκφραση.
- Την επίγνωση του παιδιού για τον τρόπο που μιλά.
- Την ικανότητα προσαρμογής του ρυθμού.
- Την παρουσία χαρακτηριστικών τραυλισμού.
- Την επίδραση της δυσκολίας στην καθημερινή επικοινωνία.
Η αξιολόγηση δεν περιορίζεται σε μία σύντομη συνομιλία, επειδή το παιδί μπορεί να μιλά διαφορετικά ανάλογα με το πλαίσιο και το επίπεδο ενθουσιασμού.
Για παιδιά ηλικίας 7 ετών και άνω που χρειάζονται ευρύτερη εξάσκηση στη λεκτική και ακουστική ακολουθία, στην ανάκληση προτάσεων και στις εκτελεστικές λειτουργίες, το βιβλίο «Ταχύτητα Επεξεργασίας | Στρατηγικές Παρέμβασης για τη Βελτίωσή της» της Upbility προσφέρει δομημένες δραστηριότητες. Δεν αποτελεί, ωστόσο, εργαλείο διάγνωσης ή εξειδικευμένης θεραπείας της ταχυλαλίας.
Πότε πρέπει να απευθυνθούμε σε λογοθεραπευτή;
Ζητήστε αξιολόγηση όταν η ομιλία είναι συστηματικά δυσνόητη, το παιδί δυσκολεύεται να προσαρμόσει τον ρυθμό του ή οι συνομιλητές ζητούν συχνά επανάληψη.
Αξιολόγηση είναι επίσης χρήσιμη όταν η δυσκολία επηρεάζει τη συμμετοχή στην τάξη, τις φιλίες ή την αυτοπεποίθηση, όταν συνυπάρχουν μπλοκαρίσματα και ένταση ή όταν το παιδί αποφεύγει να μιλά.
Αν η αλλαγή στην ομιλία εμφανιστεί ξαφνικά, ιδιαίτερα μαζί με αδυναμία, ασυμμετρία στο πρόσωπο, σύγχυση ή άλλες νευρολογικές ενδείξεις, απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Συμπέρασμα
Ένα παιδί που μιλά γρήγορα δεν έχει απαραίτητα ταχυλαλία. Η επιτάχυνση μπορεί να αποτελεί φυσιολογική αντίδραση στον ενθουσιασμό, στο άγχος ή στην προσπάθεια να κρατήσει τον λόγο. Εκείνο που χρειάζεται να παρατηρήσουμε είναι αν η δυσκολία επιμένει, αν ο ρυθμός είναι ακανόνιστος και αν επηρεάζονται η σαφήνεια, η οργάνωση και η καθημερινή επικοινωνία.
Στο σπίτι μπορούμε να προσφέρουμε χρόνο, ήρεμο πρότυπο ομιλίας, σαφή σειρά στη συζήτηση και υποστήριξη στην οργάνωση του μηνύματος. Δεν χρειάζεται να διορθώνουμε κάθε πρόταση ούτε να κάνουμε το παιδί να αισθάνεται ότι ο αυθορμητισμός του αποτελεί πρόβλημα.
Όταν όμως οι άλλοι δυσκολεύονται συστηματικά να το καταλάβουν, η αξιολόγηση από λογοθεραπευτή μπορεί να διευκρινίσει τι συμβαίνει και ποια υποστήριξη χρειάζεται. Στόχος δεν είναι απλώς να μιλά πιο αργά. Είναι να μπορεί να μεταδίδει το μήνυμά του με σαφήνεια, αυτοπεποίθηση και όσο το δυνατόν μικρότερη προσπάθεια.
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Κάθε παιδί που μιλά γρήγορα έχει ταχυλαλία;
Όχι. Πολλά παιδιά επιταχύνουν όταν ενθουσιάζονται, αγχώνονται ή φοβούνται ότι θα διακοπούν. Η ταχυλαλία εξετάζεται όταν ο γρήγορος ή ακανόνιστος ρυθμός είναι επίμονος και επηρεάζει τη σαφήνεια και την οργάνωση της ομιλίας.
Είναι σωστό να του λέω συνεχώς «Μίλα πιο αργά»;
Η συνεχής γενική υπενθύμιση συνήθως δεν αρκεί και μπορεί να προκαλέσει εκνευρισμό ή ντροπή. Είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείται ένα συμφωνημένο σήμα και μια συγκεκριμένη οδηγία, όπως «Πες μου ξανά μόνο αυτό το μέρος με μία μικρή παύση».
Η ταχυλαλία είναι μορφή τραυλισμού;
Όχι. Πρόκειται για διαφορετικές διαταραχές της ροής, αν και μπορούν να συνυπάρχουν. Ο τραυλισμός χαρακτηρίζεται συχνά από επαναλήψεις ήχων, επιμηκύνσεις και μπλοκαρίσματα, ενώ η ταχυλαλία συνδέεται περισσότερο με ακανόνιστο ρυθμό, μειωμένη σαφήνεια και πιθανή αποδιοργάνωση του λόγου.
Μπορεί το άγχος να προκαλεί πολύ γρήγορη ομιλία;
Ναι, το άγχος μπορεί να αυξάνει προσωρινά τον ρυθμό και να μειώνει την οργάνωση της ομιλίας. Αν η δυσκολία εμφανίζεται μόνο σε αγχογόνες περιστάσεις, χρειάζεται να εξεταστεί το συγκεκριμένο πλαίσιο. Αν είναι σταθερή σε πολλά περιβάλλοντα, είναι χρήσιμη η λογοθεραπευτική αξιολόγηση.
Μπορεί η ταχυλαλία να βελτιωθεί;
Ναι. Η κατάλληλη παρέμβαση μπορεί να ενισχύσει την επίγνωση, τον έλεγχο του ρυθμού, τις παύσεις, την άρθρωση και την οργάνωση της αφήγησης. Το πρόγραμμα προσαρμόζεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και στις επικοινωνιακές ανάγκες του παιδιού.
Σε ποια ηλικία μπορεί να γίνει αξιολόγηση;
Αξιολόγηση μπορεί να ζητηθεί όταν η γρήγορη ή ασαφής ομιλία προκαλεί ανησυχία και επηρεάζει την επικοινωνία, χωρίς να χρειάζεται να περιμένουν οι γονείς μια συγκεκριμένη ηλικία. Ο λογοθεραπευτής θα κρίνει ποια χαρακτηριστικά μπορούν να αξιολογηθούν αξιόπιστα στο αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού.
Πρωτότυπο περιεχόμενο από την ομάδα συγγραφής του Upbility. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή αυτού του άρθρου, εν όλω ή εν μέρει, χωρίς αναφορά στον εκδότη.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
- American Speech Language Hearing Association. Fluency Disorders. Practice Portal.
- Scaler Scott, K., & Ward, D. Managing Cluttering: A Comprehensive Guidebook of Activities. Pro Ed, 2013.
- St. Louis, K. O., & Schulte, K. Defining cluttering: The lowest common denominator. In Cluttering: A Handbook of Research, Intervention and Education. Psychology Press, 2011.
- Van Zaalen, Y., & Reichel, I. Cluttering Treatment: Theoretical Considerations and Intervention Planning. Thieme, 2014.
- Ward, D. Stuttering and Cluttering: Frameworks for Understanding and Treatment. Psychology Press, 2006.
