Το παιδί διαβάζει την ίδια παράγραφο ξανά και ξανά. Την επαναλαμβάνει σχεδόν λέξη προς λέξη και το βράδυ φαίνεται να γνωρίζει τέλεια το μάθημα. Την επόμενη ημέρα, όμως, θυμάται μόνο μερικές σκόρπιες φράσεις. Αν η ερώτηση διατυπωθεί διαφορετικά από το σχολικό βιβλίο, μπερδεύεται και δεν ξέρει πώς να απαντήσει.
Για πολλά παιδιά, η μελέτη της Ιστορίας ταυτίζεται με την αποστήθιση. Προσπαθούν να συγκρατήσουν ημερομηνίες, ονόματα, τοποθεσίες και γεγονότα χωρίς να έχουν κατανοήσει πώς συνδέονται μεταξύ τους. Η πληροφορία παραμένει προσωρινά στη μνήμη, αλλά δεν εντάσσεται σε ένα οργανωμένο νοητικό πλαίσιο. Έτσι, χάνεται γρήγορα.
Η λύση δεν είναι απαραίτητα περισσότερες ώρες διαβάσματος. Το παιδί χρειάζεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο επεξεργάζεται το μάθημα. Όταν αναζητά σχέσεις αιτίας και αποτελέσματος, δημιουργεί χρονογραμμές, αφηγείται τα γεγονότα με δικά του λόγια και προσπαθεί να ανακαλέσει όσα έμαθε χωρίς να κοιτάζει το βιβλίο, η Ιστορία παύει να είναι ένα σύνολο απομονωμένων πληροφοριών και αποκτά συνοχή.
Βασικά Σημεία-κλειδιά
- Η επανάληψη του κειμένου δεν εξασφαλίζει κατανόηση ή μακροχρόνια συγκράτηση.
- Οι χρονογραμμές και οι σχέσεις αιτίας και αποτελέσματος οργανώνουν τη γνώση.
- Η ενεργητική ανάκληση είναι αποτελεσματικότερη από το συνεχές ξαναδιάβασμα.
Γιατί η παπαγαλία φαίνεται να λειτουργεί προσωρινά;
Η συνεχής ανάγνωση δημιουργεί μια αίσθηση οικειότητας. Το παιδί αναγνωρίζει τις προτάσεις και αισθάνεται ότι τις γνωρίζει. Όταν βλέπει την αρχή μιας παραγράφου, μπορεί να θυμηθεί τη συνέχεια επειδή ακολουθεί την ίδια σειρά με το βιβλίο.
Αυτή η αναγνώριση, όμως, δεν είναι το ίδιο με την ανεξάρτητη ανάκληση. Αν το βιβλίο κλείσει ή αν η ερώτηση ζητήσει σύνθεση πληροφοριών από διαφορετικά σημεία, τα γνώριμα λεκτικά στοιχεία εξαφανίζονται. Το παιδί δεν έχει πλέον τα βοηθήματα που ενεργοποιούσαν τη μνήμη του.
Επιπλέον, η λέξη προς λέξη αποστήθιση επιβαρύνει σημαντικά τη μνήμη. Αν ξεχαστεί μία φράση, μπορεί να χαθεί ολόκληρη η ακολουθία. Αντίθετα, όταν το παιδί έχει κατανοήσει την κεντρική ιδέα, μπορεί να την εκφράσει με διαφορετικούς τρόπους και να αναδομήσει μέρος των πληροφοριών που δεν θυμάται ακριβώς.
Τι κάνει τη μελέτη της Ιστορίας απαιτητική;
Το κείμενο περιέχει πολλές νέες πληροφορίες
Ένα κεφάλαιο Ιστορίας μπορεί να περιλαμβάνει άγνωστα πρόσωπα, τοπωνύμια, πολιτικούς όρους, χρονολογίες και γεγονότα. Αν όλα παρουσιαστούν ως εξίσου σημαντικά, το παιδί δυσκολεύεται να ξεχωρίσει τον βασικό κορμό από τις λεπτομέρειες.
Η ιστορική γλώσσα είναι σύνθετη
Όροι όπως «αυτοκρατορία», «μεταρρύθμιση», «εκστρατεία» ή «συνθήκη» μπορεί να μην είναι πλήρως κατανοητοί. Το παιδί ίσως διαβάζει με ευχέρεια την παράγραφο, χωρίς να έχει σχηματίσει σαφή εικόνα του νοήματός της.
Η χρονική ακολουθία δεν είναι εμφανής
Το σχολικό κείμενο μπορεί να μετακινείται ανάμεσα σε γεγονότα, αιτίες και αποτελέσματα. Αν το παιδί δεν γνωρίζει τι συνέβη πρώτο και τι ακολούθησε, οι πληροφορίες παραμένουν ασύνδετες.
Δυσκολεύεται να εντοπίσει την κεντρική ιδέα
Μερικά παιδιά υπογραμμίζουν σχεδόν ολόκληρη τη σελίδα. Δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ποιος έκανε τι, για ποιον λόγο και με ποιο αποτέλεσμα. Έτσι προσπαθούν να μάθουν όλες τις προτάσεις με την ίδια ακρίβεια.
Δεν ελέγχει αν πραγματικά θυμάται
Το παιδί μπορεί να διαβάζει πολλές φορές το μάθημα, χωρίς ποτέ να κλείνει το βιβλίο και να προσπαθεί να ανακαλέσει όσα έμαθε. Αναγνωρίζει το κείμενο όταν το βλέπει, αλλά δεν εξασκεί την ανάκτησή του από τη μνήμη.
Κατανόηση πριν από την απομνημόνευση
Πριν επιχειρήσει να θυμηθεί ένα μάθημα, το παιδί πρέπει να μπορεί να απαντήσει σε βασικές ερωτήσεις:
- Ποια πρόσωπα ή ομάδες συμμετέχουν;
- Πού συμβαίνουν τα γεγονότα;
- Πότε περίπου συμβαίνουν;
- Ποιο είναι το βασικό γεγονός;
- Γιατί συνέβη;
- Τι άλλαξε μετά;
Αν δεν μπορεί να απαντήσει, χρειάζεται να επιστρέψει στο κείμενο για διευκρίνιση και όχι για μηχανική επανάληψη.
Οι άγνωστες λέξεις πρέπει επίσης να εξηγούνται με απλό τρόπο. Το παιδί μπορεί να δημιουργήσει ένα μικρό προσωπικό λεξιλόγιο, στο οποίο κάθε ιστορικός όρος συνοδεύεται από μια σύντομη εξήγηση ή ένα παράδειγμα. Δεν είναι δυνατόν να συγκρατήσει ουσιαστικά μια πληροφορία που δεν κατανοεί.
Πώς να μάθει Ιστορία χωρίς παπαγαλία
Χωρίστε το μάθημα σε μικρές νοηματικές ενότητες
Ένα μεγάλο κεφάλαιο μπορεί να φαίνεται απροσπέλαστο. Χωρίστε το σε μικρότερα μέρη, με βάση το νόημα και όχι μόνο τις παραγράφους του βιβλίου.
Κάθε ενότητα μπορεί να αφορά ένα πρόσωπο, ένα γεγονός, μία αιτία ή μία συνέπεια. Αφού διαβάσει ένα μικρό μέρος, το παιδί σταματά και προσπαθεί να πει ποιο ήταν το σημαντικότερο μήνυμα.
Ένας σύντομος τίτλος, όπως «Η απόφαση του αυτοκράτορα» ή «Οι συνέπειες της μάχης», βοηθά να οργανωθεί η πληροφορία. Οι τίτλοι λειτουργούν σαν νοητικά συρτάρια μέσα στα οποία τοποθετούνται οι λεπτομέρειες.
Μετατρέψτε το κεφάλαιο σε ιστορία
Η Ιστορία δεν είναι κατάλογος ονομάτων και ημερομηνιών. Περιλαμβάνει ανθρώπους που πήραν αποφάσεις, ομάδες που συγκρούστηκαν, κοινωνίες που άλλαξαν και γεγονότα που προκάλεσαν άλλα γεγονότα.
Ζητήστε από το παιδί να αφηγηθεί το μάθημα σαν να περιγράφει μια ιστορία σε κάποιον που δεν το έχει διαβάσει. Ποιος είναι ο βασικός πρωταγωνιστής; Τι ήθελε να πετύχει; Ποιο εμπόδιο συνάντησε; Τι έκανε; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα;
Η αφήγηση δεν σημαίνει ότι αλλοιώνουμε τα ιστορικά στοιχεία. Σημαίνει ότι τα οργανώνουμε σε μια κατανοητή ακολουθία, ώστε να μη μοιάζουν με ασύνδετες προτάσεις.
Δημιουργήστε μια απλή χρονογραμμή
Η χρονογραμμή βοηθά το παιδί να δει τη σειρά των γεγονότων. Δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει κάθε ημερομηνία. Αρχικά αρκούν τα βασικά σημεία που εξηγούν την εξέλιξη.
Σε κάθε σημείο μπορούν να σημειωθούν:
- Η χρονολογία ή η ιστορική περίοδος.
- Το βασικό γεγονός.
- Τα πρόσωπα που συμμετείχαν.
- Μία σημαντική συνέπεια.
Αν η ακριβής ημερομηνία δεν αποτελεί κεντρικό μαθησιακό στόχο, μεγαλύτερη αξία έχει να γνωρίζει το παιδί ποιο γεγονός προηγήθηκε και πώς επηρέασε όσα ακολούθησαν.
Η χρονογραμμή μπορεί να εμπλουτιστεί σταδιακά. Όταν το παιδί μελετά νέο κεφάλαιο, το τοποθετεί σε σχέση με όσα έχει ήδη μάθει.
Συνδέστε κάθε γεγονός με την αιτία και το αποτέλεσμά του
Η ερώτηση «Γιατί συνέβη;» είναι από τις σημαντικότερες στη μελέτη της Ιστορίας. Αν το παιδί γνωρίζει μόνο ότι έγινε ένας πόλεμος, χωρίς να κατανοεί τι τον προκάλεσε και τι άλλαξε μετά, η γνώση παραμένει επιφανειακή.
Ένα απλό σχήμα μπορεί να έχει τρία μέρη:
Αιτία: Τι οδήγησε στο γεγονός;
Γεγονός: Τι ακριβώς συνέβη;
Αποτέλεσμα: Τι άλλαξε εξαιτίας του;
Σε πιο σύνθετα κεφάλαια μπορεί να υπάρχουν περισσότερες από μία αιτίες και συνέπειες. Το παιδί δεν χρειάζεται εξαρχής να τις θυμάται όλες. Ξεκινά από την κυριότερη σχέση και προσθέτει σταδιακά τις υπόλοιπες.
Χρησιμοποιήστε σχεδιαγράμματα και οπτικές αναπαραστάσεις
Ένα σχεδιάγραμμα μετατρέπει μια μεγάλη παράγραφο σε οργανωμένες πληροφορίες. Μπορεί να περιλαμβάνει το βασικό πρόσωπο στο κέντρο και γύρω του σημαντικές αποφάσεις, γεγονότα και αποτελέσματα.
Χρήσιμα είναι επίσης τα βέλη που δείχνουν αιτιώδεις σχέσεις, οι διαφορετικές θέσεις στον χώρο και τα απλά σύμβολα. Για παράδειγμα, ένα στέμμα μπορεί να συμβολίζει τον ηγεμόνα, μια ασπίδα τη σύγκρουση και ένας πάπυρος μια συμφωνία.
Τα χρώματα μπορούν να χρησιμοποιούνται με σταθερό σκοπό. Ένα χρώμα για τα πρόσωπα, ένα για τις ημερομηνίες και ένα για τις συνέπειες είναι αρκετά. Η υπερβολική χρήση χρωμάτων και υπογραμμίσεων μπορεί να κάνει τη σελίδα πιο φορτωμένη αντί να διευκολύνει τη μελέτη.
Το σχεδιάγραμμα πρέπει να παραμένει σύντομο. Αν αντιγράφει ολόκληρο το κεφάλαιο, χάνει τη λειτουργία του.
Ζητήστε από το παιδί να εξηγήσει με δικά του λόγια
Μετά από κάθε μικρή ενότητα, το παιδί κλείνει το βιβλίο και προσπαθεί να την εξηγήσει. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσει τις ακριβείς λέξεις του κειμένου. Χρειάζεται να διατηρήσει το σωστό νόημα.
Μπορείτε να ρωτήσετε:
- Τι συνέβη;
- Γιατί ήταν σημαντικό;
- Τι προκάλεσε αυτή την εξέλιξη;
- Τι θα άλλαζε αν δεν είχε συμβεί;
- Πώς συνδέεται με το προηγούμενο κεφάλαιο;
Αν μπορεί να απαντήσει μόνο χρησιμοποιώντας τις φράσεις του βιβλίου, ζητήστε του να εξηγήσει το γεγονός σαν να μιλά σε μικρότερο παιδί. Αυτή η διαδικασία αποκαλύπτει ποια σημεία έχει κατανοήσει και πού υπάρχουν ακόμη κενά.
Χρησιμοποιήστε ενεργητική ανάκληση
Η ενεργητική ανάκληση σημαίνει ότι το παιδί προσπαθεί να ανασύρει την πληροφορία χωρίς να κοιτάζει την απάντηση. Αυτή η προσπάθεια ενισχύει τη συγκράτηση περισσότερο από το συνεχές ξαναδιάβασμα.
Μετά τη μελέτη, το παιδί μπορεί να κλείσει το βιβλίο και να γράψει σε ένα λευκό χαρτί όσα θυμάται. Έπειτα συγκρίνει τις σημειώσεις του με το κεφάλαιο και συμπληρώνει όσα παρέλειψε.
Μπορεί επίσης να απαντήσει σε ερωτήσεις, να τοποθετήσει κάρτες γεγονότων στη σωστή σειρά ή να συμπληρώσει μια χρονογραμμή από μνήμης.
Το λάθος κατά την ανάκληση δεν αποτελεί αποτυχία. Δείχνει ποια πληροφορία χρειάζεται περισσότερη επεξεργασία και επανάληψη.
Επαναλάβετε το μάθημα σε διαφορετικές ημέρες
Η πολύωρη μελέτη το προηγούμενο βράδυ μπορεί να υποστηρίξει μια προσωρινή επίδοση, αλλά δεν ενισχύει εξίσου τη μακροχρόνια συγκράτηση.
Είναι αποτελεσματικότερο να υπάρχουν σύντομες επαναλήψεις σε διαφορετικές ημέρες. Το παιδί μπορεί να ανακαλέσει τα βασικά σημεία την ίδια ημέρα, να τα επανεξετάσει την επόμενη και να επιστρέψει ξανά σε αυτά λίγες ημέρες αργότερα.
Κάθε επανάληψη δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει πλήρη ανάγνωση. Μπορεί να χρησιμοποιήσει τη χρονογραμμή, να απαντήσει σε ερωτήσεις ή να αφηγηθεί το κεφάλαιο με βάση λίγες λέξεις κλειδιά.
Ένα απλό πρόγραμμα μελέτης της Ιστορίας
Η διαδικασία μπορεί να οργανωθεί σε συγκεκριμένα στάδια:
- Διαβάζω τον τίτλο και παρατηρώ εικόνες, χάρτες και λέξεις που ξεχωρίζουν.
- Χωρίζω το μάθημα σε μικρές ενότητες.
- Εξηγώ τις άγνωστες λέξεις.
- Εντοπίζω πρόσωπα, τόπο, χρόνο και βασικό γεγονός.
- Καταγράφω αιτίες και αποτελέσματα.
- Δημιουργώ χρονογραμμή ή σχεδιάγραμμα.
- Κλείνω το βιβλίο και αφηγούμαι όσα κατάλαβα.
- Ελέγχω τι ξέχασα και επαναλαμβάνω αργότερα.
Στην αρχή, ο γονέας ή ο εκπαιδευτικός μπορεί να καθοδηγεί κάθε στάδιο. Σταδιακά, η υποστήριξη μειώνεται και το παιδί αναλαμβάνει περισσότερη ευθύνη για τη μελέτη του.
Τι δεν βοηθά στη μελέτη της Ιστορίας;
Η αντιγραφή ολόκληρων παραγράφων συνήθως απασχολεί περισσότερο το χέρι παρά τη σκέψη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μια πολύ συγκεκριμένη πληροφορία, αλλά δεν πρέπει να αποτελεί τη βασική μέθοδο μελέτης.
Επίσης, το αδιάκοπο διάβασμα του μαθήματος από τον ενήλικα δεν εξασφαλίζει ότι το παιδί επεξεργάζεται ενεργά το περιεχόμενο. Χρειάζεται να έχει ευκαιρίες να απαντά, να οργανώνει και να εξηγεί.
Αποφύγετε να διορθώνετε κάθε λέξη όταν το παιδί αφηγείται με δικό του τρόπο. Ελέγξτε πρώτα αν έχει διατηρήσει το ιστορικό νόημα. Η ακριβής ορολογία μπορεί να ενσωματωθεί σταδιακά.
Τέλος, οι υπερβολικά πολλές ερωτήσεις στη σειρά μπορεί να μετατρέψουν τη μελέτη σε ανάκριση. Λίγες ουσιαστικές ερωτήσεις που απαιτούν σκέψη είναι πιο χρήσιμες από δεκάδες ερωτήσεις απομνημόνευσης.
Πώς βοηθάμε ένα παιδί που αγχώνεται;
Όταν το παιδί φοβάται ότι πρέπει να θυμάται κάθε λέξη, το μάθημα φαίνεται τεράστιο. Εξηγήστε ότι στόχος είναι πρώτα να κατανοήσει την ιστορία των γεγονότων και έπειτα να συγκρατήσει τις σημαντικές πληροφορίες.
Χωρίστε τη μελέτη σε σύντομες περιόδους και ξεκινήστε από ένα μικρό μέρος. Αναγνωρίστε συγκεκριμένες στρατηγικές, όπως την ορθή σύνδεση μιας αιτίας με το αποτέλεσμά της, και όχι μόνο τον αριθμό των σωστών απαντήσεων.
Αν δυσκολεύεται να θυμηθεί, μην του δώσετε αμέσως ολόκληρη την απάντηση. Προσφέρετε ένα στοιχείο, όπως το πρόσωπο, τον τόπο ή το προηγούμενο γεγονός. Έτσι ενισχύετε τη διαδικασία της ανάκλησης χωρίς να αφήνετε το παιδί αβοήθητο.
Το σχολικό βοήθημα «Ιστορία Ε΄ Δημοτικού» της Upbility παρουσιάζει την ύλη με απλοποιημένα κείμενα, εικονογραφημένα σχεδιαγράμματα και ερωτήσεις κατανόησης, υποστηρίζοντας την οργάνωση των πληροφοριών και τη μελέτη πέρα από τη μηχανική αποστήθιση.
Πότε χρειάζεται πρόσθετη υποστήριξη;
Περαιτέρω διερεύνηση είναι χρήσιμη όταν το παιδί δυσκολεύεται σταθερά να κατανοήσει γραπτά κείμενα, να εντοπίσει την κεντρική ιδέα ή να αφηγηθεί μια απλή ακολουθία γεγονότων. Προσοχή χρειάζεται επίσης όταν ξεχνά πολύ γρήγορα πληροφορίες από όλα τα μαθήματα, όχι μόνο από την Ιστορία.
Δυσκολίες στην ανάγνωση, στο λεξιλόγιο, στη μνήμη εργασίας ή στην οργάνωση μπορεί να επηρεάζουν τη μελέτη. Ο εκπαιδευτικός, ο ειδικός παιδαγωγός ή ο λογοθεραπευτής μπορεί να εξετάσει σε ποιο στάδιο εμφανίζεται η δυσκολία και να προτείνει πιο εξατομικευμένες στρατηγικές.
Το γεγονός ότι ένα παιδί δεν αποδίδει με την αποστήθιση δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να μάθει Ιστορία. Μπορεί απλώς να χρειάζεται πιο οπτικό, αφηγηματικό και οργανωμένο τρόπο διδασκαλίας.
Συμπέρασμα
Το παιδί που αποστηθίζει την Ιστορία αλλά την ξεχνά δεν χρειάζεται να επαναλάβει περισσότερες φορές τις ίδιες παραγράφους. Χρειάζεται να μετατρέψει το κείμενο σε οργανωμένη γνώση.
Οι χρονογραμμές, τα σχεδιαγράμματα, οι σχέσεις αιτίας και αποτελέσματος και η αφήγηση με δικά του λόγια δημιουργούν συνδέσεις ανάμεσα στις πληροφορίες. Η ενεργητική ανάκληση και η επανάληψη σε διαφορετικές ημέρες βοηθούν αυτές τις συνδέσεις να διατηρηθούν.
Η Ιστορία γίνεται ευκολότερη όταν το παιδί σταματά να κυνηγά τις ακριβείς λέξεις του βιβλίου και αρχίζει να αναζητά το νόημα: ποιος έκανε τι, γιατί το έκανε και τι άλλαξε μετά. Τότε δεν θυμάται απλώς ένα μάθημα μέχρι την επόμενη εξέταση. Μαθαίνει να κατανοεί την πορεία των γεγονότων.
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Είναι κακό να μαθαίνει το παιδί ορισμένα σημεία απ’ έξω;
Όχι. Ορισμένες ημερομηνίες, ονομασίες και βασικοί όροι χρειάζονται απομνημόνευση. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν ολόκληρο το μάθημα μαθαίνεται λέξη προς λέξη χωρίς κατανόηση. Η απομνημόνευση πρέπει να στηρίζεται σε ένα οργανωμένο πλαίσιο γνώσεων.
Πρέπει να θυμάται όλες τις ημερομηνίες;
Εξαρτάται από τους στόχους του μαθήματος. Οι κομβικές ημερομηνίες είναι σημαντικές, αλλά η χρονική σειρά και η σύνδεση των γεγονότων έχουν συνήθως μεγαλύτερη αξία από την απομνημόνευση κάθε αριθμού που εμφανίζεται στο κείμενο.
Γιατί θυμάται το μάθημα το βράδυ αλλά το ξεχνά την επόμενη ημέρα;
Πιθανότατα η πληροφορία παρέμεινε προσωρινά διαθέσιμη μέσα από τη συνεχή επανάληψη, χωρίς να σταθεροποιηθεί στη μακροχρόνια μνήμη. Η ενεργητική ανάκληση και οι κατανεμημένες επαναλήψεις σε διαφορετικές ημέρες ενισχύουν τη συγκράτηση.
Πώς μπορώ να εξετάζω το παιδί χωρίς να το αγχώνω;
Ξεκινήστε με ανοιχτές και απλές ερωτήσεις, επιτρέψτε του να χρησιμοποιήσει αρχικά τη χρονογραμμή και δώστε μικρά στοιχεία όταν δυσκολεύεται. Αποφύγετε τον επικριτικό τόνο και χρησιμοποιήστε τα λάθη για να εντοπίσετε τι χρειάζεται επανάληψη.
Βοηθά η υπογράμμιση του σχολικού βιβλίου;
Μπορεί να βοηθήσει, αν χρησιμοποιείται επιλεκτικά. Το παιδί πρέπει να υπογραμμίζει μόνο τις βασικές πληροφορίες και να μπορεί να εξηγήσει γιατί τις επέλεξε. Η υπογράμμιση ολόκληρων παραγράφων δεν διευκολύνει την οργάνωση.
Πόσο χρόνο πρέπει να διαρκεί η μελέτη της Ιστορίας;
Ο κατάλληλος χρόνος εξαρτάται από την ηλικία, το κεφάλαιο και τις ανάγκες του παιδιού. Είναι προτιμότερες οι σύντομες, συγκεντρωμένες περίοδοι με ενεργητική ανάκληση από το πολύωρο παθητικό διάβασμα. Μικρά διαλείμματα βοηθούν όταν μειώνεται η προσοχή.
Πρωτότυπο περιεχόμενο από την ομάδα συγγραφής του Upbility. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή αυτού του άρθρου, εν όλω ή εν μέρει, χωρίς αναφορά στον εκδότη.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
- Agarwal, P. K., Bain, P. M., & Chamberlain, R. W. The Value of Applied Research: Retrieval Practice Improves Classroom Learning and Recommendations from a Teacher, a Principal, and a Scientist. Educational Psychology Review, 2012.
- Dunlosky, J., Rawson, K. A., Marsh, E. J., Nathan, M. J., & Willingham, D. T. Improving Students’ Learning With Effective Learning Techniques. Psychological Science in the Public Interest, 2013.
- Karpicke, J. D., & Roediger, H. L. Repeated retrieval during learning is the key to long term retention. Journal of Memory and Language, 2007.
- Roediger, H. L., & Karpicke, J. D. Test enhanced learning: Taking memory tests improves long term retention. Psychological Science, 2006.
- Wineburg, S. Historical Thinking and Other Unnatural Acts. Temple University Press, 2001.
