Όταν ένα παιδί δυσκολεύεται να διαβάσει, να γράψει, να οργανώσει την τσάντα του ή να ολοκληρώσει μια απλή εργασία μελέτης, η πρώτη σκέψη των γονέων συχνά είναι ότι «δεν προσπαθεί αρκετά». Στην πραγματικότητα, πίσω από αυτή την εικόνα μπορεί να κρύβονται δυσκολίες που σχετίζονται με την κινητική οργάνωση, την αισθητηριακή επεξεργασία, την προσοχή, τον οπτικοκινητικό συντονισμό ή την εκτελεστική λειτουργία. Αυτές οι δεξιότητες δεν φαίνονται πάντα άμεσα, όμως επηρεάζουν βαθιά τον τρόπο με τον οποίο το παιδί συμμετέχει στη μάθηση.
Η εργοθεραπεία δεν αφορά μόνο παιδιά που δυσκολεύονται να κρατήσουν σωστά το μολύβι ή να κόψουν με ψαλίδι. Αφορά τη συνολική ικανότητα του παιδιού να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της καθημερινότητας: στο σχολείο, στο σπίτι, στο παιχνίδι, στην αυτοεξυπηρέτηση και στη μελέτη. Όταν οι μαθησιακές δυσκολίες συνοδεύονται από αδεξιότητα, κόπωση, αποφυγή γραφής, κακή οργάνωση ή έντονη δυσφορία απέναντι σε συγκεκριμένες δραστηριότητες, η αξιολόγηση από εργοθεραπευτή μπορεί να δώσει πολύτιμες απαντήσεις.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν το παιδί «τεμπελιάζει», αλλά τι το εμποδίζει να χρησιμοποιήσει τις δυνατότητές του. Όσο νωρίτερα εντοπιστούν οι λειτουργικές δυσκολίες, τόσο πιο στοχευμένη μπορεί να γίνει η υποστήριξη. Η εργοθεραπεία βοηθά το παιδί να αποκτήσει πρακτικά εργαλεία, μεγαλύτερη αυτονομία και περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
Βασικά Σημεία Κλειδιά
- Η εργοθεραπεία υποστηρίζει δεξιότητες που επηρεάζουν άμεσα τη μάθηση, όπως γραφή, οργάνωση, προσοχή και αυτορρύθμιση.
- Η παραπομπή σε ειδικό είναι χρήσιμη όταν οι δυσκολίες επιμένουν, προκαλούν άγχος ή επηρεάζουν την καθημερινή συμμετοχή του παιδιού.
- Η συνεργασία γονέων, εκπαιδευτικών και θεραπευτή βοηθά το παιδί να μεταφέρει τις δεξιότητες από τη θεραπεία στο σχολείο και στο σπίτι.
Τι είναι η εργοθεραπεία και πώς συνδέεται με τις μαθησιακές δυσκολίες και τη μάθηση
Η εργοθεραπεία είναι μια επιστήμη υγείας που εστιάζει στη συμμετοχή του ατόμου σε ουσιαστικές καθημερινές δραστηριότητες. Στον παιδιατρικό τομέα, η εργοθεραπεία στοχεύει στην πρόληψη, την παρέμβαση και την αποκατάσταση, μέσα από μια εξατομικευμένη διαδικασία παρέμβασης που αξιοποιεί σκόπιμες δραστηριότητες και παιχνίδια για την ενίσχυση των ικανοτήτων των παιδιών. Επομένως, όταν μιλάμε για μαθησιακές δυσκολίες, η εργοθεραπεία εξετάζει όχι μόνο το αν το παιδί κατανοεί το μάθημα, αλλά και το αν μπορεί να εκτελέσει τις πρακτικές απαιτήσεις που συνοδεύουν τη μάθηση.
Ένα παιδί μπορεί να γνωρίζει την απάντηση, αλλά να μην προλαβαίνει να τη γράψει. Μπορεί να έχει κατανοήσει την άσκηση, αλλά να χάνει τη σειρά του, να ξεχνά τα βήματα ή να κουράζεται γρήγορα. Μπορεί να αποφεύγει το διάβασμα όχι επειδή δεν ενδιαφέρεται, αλλά επειδή η καθιστή θέση, η οπτική παρακολούθηση ή η συγκέντρωση απαιτούν υπερβολική προσπάθεια. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η εργοθεραπευτική αξιολόγηση βοηθά να εντοπιστεί ποιο λειτουργικό κομμάτι δυσκολεύει τη μάθηση.
Ποια σημάδια δείχνουν ότι χρειάζεται αξιολόγηση
Οι γονείς συχνά παρατηρούν πρώτα μικρές καθημερινές δυσκολίες. Οι πρώτες ενδείξεις μαθησιακών δυσκολιών εμφανίζονται συνήθως στο Νηπιαγωγείο ή σε μικρή σχολική ηλικία, ακόμη και σε παιδιά προσχολικής ηλικίας ή σχολικής ηλικίας 5-7 ετών. Το παιδί αργεί πολύ να ολοκληρώσει τις εργασίες του, πιέζει υπερβολικά το μολύβι, έχει δυσανάγνωστη γραφή ή παραπονιέται ότι πονά το χέρι του. Άλλοτε δυσκολεύεται να αντιγράψει από τον πίνακα, χάνει τη θέση του στο τετράδιο ή μπερδεύει τη διάταξη της σελίδας. Αυτά τα σημάδια μπορεί να δείχνουν δυσκολίες στον οπτικοκινητικό συντονισμό, στη λεπτή κινητικότητα ή στην οπτική αντίληψη.
Εξίσου σημαντικά είναι τα σημάδια οργάνωσης και αυτορρύθμισης. Ένα παιδί που ξεχνά συστηματικά υλικά, δυσκολεύεται να ξεκινήσει τη μελέτη, χρειάζεται συνεχή υπενθύμιση ή αποδιοργανώνεται μπροστά σε πολλές οδηγίες μπορεί να χρειάζεται υποστήριξη στις εκτελεστικές λειτουργίες, όπως όταν δυσκολεύεται στη σειροθέτηση και δεν κατανοεί εύκολα τη διαδοχή των ημερών και των μηνών σε σχέση με την ηλικία του. Η δυσκολία δεν φαίνεται πάντα ως χαμηλή επίδοση. Μερικές φορές εμφανίζεται ως εκρήξεις θυμού, αποφυγή, κλάμα, υπερκινητικότητα ή έντονη άρνηση πριν από τη μελέτη, ενώ η διάσπαση προσοχής μπορεί να σημαίνει ότι το παιδί σας αποσπάται εύκολα από θορύβους και άλλα εξωτερικά ερεθίσματα.
Η αξιολόγηση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν οι δυσκολίες επιμένουν παρά τη βοήθεια στο σπίτι και στο σχολείο. Επίσης, είναι σημαντική όταν το παιδί φαίνεται να καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια αλλά το αποτέλεσμα δεν αντιστοιχεί στον κόπο του. Η επανάληψη της φράσης «προσπάθησε περισσότερο» δεν βοηθά όταν το παιδί δεν έχει ακόμη τα κατάλληλα εργαλεία για να οργανώσει το σώμα, την προσοχή και τις κινήσεις του. Αν το παιδί σας παρουσιάζει δυσκολίες σε καθημερινή βάση, προτείνεται παραπομπή για εργοθεραπευτική αξιολόγηση.
Γραφή, λεπτή κινητικότητα και σχολική κόπωση
Η γραφή είναι μια σύνθετη δεξιότητα. Απαιτεί σταθερή στάση σώματος, συντονισμό ματιού και χεριού, σωστή λαβή, έλεγχο πίεσης, χωρική οργάνωση και αρκετή αντοχή. Για ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες, η γραφή μπορεί να γίνει τόσο απαιτητική ώστε να απορροφά όλη τη διαθέσιμη ενέργεια. Μπορεί να εμφανίζονται προβλήματα όπως δυσανάγνωστα γράμματα, ακανόνιστο μέγεθος ή θέση γραμμάτων, αλλά και αντιστροφή γραμμάτων και αριθμών με σύγχυση παρόμοιων συμβόλων ή καθρεπτισμό. Τότε το παιδί δυσκολεύεται να σκεφτεί το περιεχόμενο της απάντησης, επειδή παλεύει ταυτόχρονα με το πώς θα σχηματίσει τα γράμματα.
Η εργοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει με ασκήσεις ενδυνάμωσης, δραστηριότητες λεπτής κινητικότητας, προσαρμογές στη λαβή του μολυβιού, στρατηγικές για τη θέση του σώματος όταν υπάρχει ρίξιμο πάνω στο γραφείο και κόπωση στο θρανίο, και τρόπους μείωσης της κόπωσης. Μια τέτοια εικόνα δεν σημαίνει πάντα καθυστέρηση, αλλά χρειάζεται αξιολόγηση όταν επηρεάζει σταθερά τη λειτουργικότητα. Ο στόχος δεν είναι να γίνει η γραφή «τέλεια», αλλά λειτουργική. Το παιδί χρειάζεται να γράφει με τρόπο που του επιτρέπει να συμμετέχει στη σχολική διαδικασία χωρίς υπερβολική εξάντληση ή απογοήτευση.
Σε κάποιες περιπτώσεις, ο εργοθεραπευτής μπορεί να προτείνει εναλλακτικούς τρόπους παραγωγής γραπτού λόγου, όπως μεγαλύτερα διαστήματα ανάμεσα στις γραμμές, χρήση οπτικών οδηγών, σύντομα διαλείμματα ή σταδιακή εισαγωγή πληκτρολόγησης. Αυτές οι προσαρμογές δεν μειώνουν την προσπάθεια του παιδιού. Αντίθετα, βοηθούν στην αντιμετώπιση δυσκολιών που σχετίζονται και με λανθασμένη λαβή, όταν αυτή συνδέεται με υπερβολική πίεση και γρήγορη κόπωση, και του επιτρέπουν να δείξει καλύτερα αυτά που γνωρίζει.
Αισθητηριακή επεξεργασία και συγκέντρωση στη μελέτη
Μερικά παιδιά δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν επειδή το περιβάλλον τα υπερφορτώνει. Θόρυβοι, έντονα φώτα, ετικέτες στα ρούχα, μυρωδιές ή η ανάγκη να κάθονται ακίνητα για πολλή ώρα μπορεί να επηρεάσουν τη μάθηση. Αυτό μπορεί να εκδηλώνεται είτε ως υπερευαισθησία είτε ως υποευαισθησία, με αναζήτηση έντονων ερεθισμάτων. Άλλα παιδιά αναζητούν έντονη κίνηση, αγγίζουν συνεχώς αντικείμενα, σηκώνονται από την καρέκλα ή φαίνονται ανήσυχα. Αυτές οι συμπεριφορές συχνά παρερμηνεύονται ως απειθαρχία, ενώ μπορεί να συνδέονται με τον τρόπο που το νευρικό σύστημα επεξεργάζεται τα αισθητηριακά ερεθίσματα, την ανάπτυξη και ορισμένες διαταραχές που επηρεάζουν και τις γνωστικές λειτουργίες.
Η εργοθεραπευτική παρέμβαση μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αναγνωρίσει τι το ηρεμεί, τι το ενεργοποιεί και τι το αποσυντονίζει. Μέσα από εξατομικευμένες στρατηγικές, το παιδί μαθαίνει να χρησιμοποιεί μικρά διαλείμματα κίνησης, κατάλληλη θέση σώματος, απτικά αντικείμενα, οργανωμένο χώρο μελέτης ή σταθερή ρουτίνα έναρξης, με στόχο και τη βελτίωση της συμμετοχής του στις δραστηριότητες καθημερινής ζωής. Η αισθητηριακή υποστήριξη δεν είναι ανταμοιβή ούτε πολυτέλεια. Είναι τρόπος να γίνει το περιβάλλον πιο προσβάσιμο στη μάθηση.
Οργάνωση, εκτελεστικές λειτουργίες και αυτονομία
Οι μαθησιακές δυσκολίες συχνά συνυπάρχουν με δυσκολίες στην οργάνωση. Το παιδί μπορεί να μην ξέρει από πού να αρχίσει, να μπερδεύεται όταν έχει πολλές εργασίες, να υποτιμά τον χρόνο που χρειάζεται ή να ξεχνά οδηγίες, ενώ μπορεί να χρειάζεται υπερβολικό χρόνο ακόμη και για απλές σχολικές εργασίες. Οι εκτελεστικές λειτουργίες, όπως ο σχεδιασμός, η αναστολή, η μνήμη εργασίας και η ευελιξία, είναι απαραίτητες για την επιτυχημένη μελέτη και για κάθε σχολικό έργο. Όταν αυτές οι λειτουργίες δεν έχουν αναπτυχθεί επαρκώς, η καθημερινή μελέτη γίνεται πεδίο συνεχούς έντασης.
Ο εργοθεραπευτής μπορεί να διδάξει πρακτικά συστήματα οργάνωσης. Παραδείγματα είναι η διάσπαση μιας εργασίας σε μικρά βήματα, η χρήση οπτικού προγράμματος, η δημιουργία λίστας ελέγχου, η οργάνωση της κασετίνας και της τσάντας, η χρήση χρονομέτρου και η καθιέρωση σταθερής σειράς εργασιών, στις οποίες η δυσκολία μπορεί να φαίνεται και ως συχνή απώλεια προσωπικών αντικειμένων ή αδυναμία ολοκλήρωσης εργασιών στην ώρα τους. Αυτές οι στρατηγικές μειώνουν την εξάρτηση από τον ενήλικα και ενισχύουν την αυτονομία του παιδιού.
Η αυτονομία δεν σημαίνει ότι το παιδί κάνει τα πάντα μόνο του απότομα. Σημαίνει ότι αποκτά σταδιακά προβλέψιμες διαδικασίες που μπορεί να ακολουθήσει. Όταν το παιδί ξέρει τι πρέπει να κάνει πρώτο, τι ακολουθεί και πώς θα ελέγξει την εργασία του, μειώνεται το άγχος και αυξάνεται η αίσθηση ελέγχου.
Πότε οι δυσκολίες του παιδιού χρειάζονται ειδικό και όχι απλώς περισσότερη εξάσκηση
Η εξάσκηση είναι χρήσιμη μόνο όταν το παιδί έχει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να επωφεληθεί από αυτή. Αν η γραφή είναι επώδυνη, αν η μελέτη οδηγεί καθημερινά σε έντονες συγκρούσεις, αν το παιδί αποφεύγει συστηματικά σχολικές δραστηριότητες ή αν φαίνεται να κουράζεται δυσανάλογα γρήγορα, τότε η περισσότερη επανάληψη μπορεί να αυξήσει την απογοήτευση. Σε τέτοιες περιπτώσεις χρειάζεται να εξεταστεί βαθύτερα το γιατί η δραστηριότητα είναι δύσκολη. Αν το παιδί σας παρουσιάζει 3 ή περισσότερες από τις παρακάτω δυσκολίες, χρειάζεται να μιλήσετε με εργοθεραπευτή.
Η παραπομπή σε εργοθεραπευτή είναι σκόπιμη όταν οι δυσκολίες επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του παιδιού σε περισσότερα από ένα πλαίσια. Για παράδειγμα, όταν δυσκολεύεται στο σχολείο, στο σπίτι και σε δραστηριότητες αυτοεξυπηρέτησης. Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Εργοθεραπευτών, αξιολόγηση χρειάζεται και όταν το παιδί είναι αδέξιο, δυσκολεύεται να παραμείνει σε δραστηριότητες ή να αυτοεξυπηρετηθεί. Η παραπομπή απευθύνεται στις πραγματικές ανάγκες του παιδιού και στη σχέση των δυσκολιών με την καθημερινή του λειτουργικότητα. Είναι επίσης χρήσιμη όταν οι εκπαιδευτικοί αναφέρουν ότι το παιδί κατανοεί προφορικά, αλλά δεν μπορεί να αποδώσει γραπτά, ή όταν υπάρχει μεγάλη απόσταση ανάμεσα στη νοητική ικανότητα και στην πρακτική εκτέλεση.
Τι περιλαμβάνει μια εργοθεραπευτική αξιολόγηση για δραστηριότητες καθημερινής ζωής
Η αξιολόγηση ξεκινά με τη λήψη ιστορικού και τη συζήτηση με τους γονείς για τις καθημερινές δυσκολίες του παιδιού. Ο εργοθεραπευτής μπορεί να παρατηρήσει τη στάση σώματος, τη λεπτή και αδρή κινητικότητα, τη γραφοκινητική απόδοση, τον οπτικοκινητικό συντονισμό, την αισθητηριακή επεξεργασία και τις δεξιότητες οργάνωσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται σταθμισμένα εργαλεία, ενώ σε άλλες δίνεται έμφαση στη λειτουργική παρατήρηση. Η αξιολόγηση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει παιχνίδι ως μέσο παρατήρησης και παρέμβασης, ώστε το άτομο να αναπτύσσει δεξιότητες λεπτής και αδρής κινητικότητας, καθώς και γνωστικές ή αντιληπτικές δεξιότητες.
Το σημαντικό είναι ότι η αξιολόγηση δεν περιορίζεται σε μια βαθμολογία. Καταγράφει πώς το παιδί προσεγγίζει μια δραστηριότητα, πόσο γρήγορα κουράζεται, τι στρατηγικές χρησιμοποιεί, πότε αποδιοργανώνεται και ποια μορφή βοήθειας το διευκολύνει. Το αποτέλεσμα είναι ένα λειτουργικό προφίλ που μπορεί να καθοδηγήσει γονείς και εκπαιδευτικούς σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις.
Πώς συνεργάζονται γονείς, σχολείο και εργοθεραπευτής
Η αποτελεσματική υποστήριξη απαιτεί συνέχεια ανάμεσα στη θεραπεία, στο σπίτι και στο σχολείο. Ο εργοθεραπευτής δεν αντικαθιστά τον εκπαιδευτικό ούτε αναλαμβάνει τη διδασκαλία των σχολικών γνώσεων. Συμπληρώνει την εκπαιδευτική διαδικασία, ενισχύοντας τις δεξιότητες που επιτρέπουν στο παιδί να συμμετέχει καλύτερα. Όταν οι στρατηγικές εφαρμόζονται και στην καθημερινότητα, η πρόοδος γίνεται πιο σταθερή.
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν διαμορφώνοντας έναν ήρεμο χώρο μελέτης, μειώνοντας τα περιττά ερεθίσματα, χρησιμοποιώντας οπτικές υπενθυμίσεις και επιβραβεύοντας την προσπάθεια. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να προσφέρουν περισσότερο χρόνο, καθαρές οδηγίες, μειωμένη αντιγραφή όταν χρειάζεται και εναλλακτικούς τρόπους επίδειξης γνώσης. Η κοινή γλώσσα ανάμεσα στους ενήλικες μειώνει τη σύγχυση και βοηθά το παιδί να νιώσει ότι όλοι εργάζονται προς τον ίδιο στόχο.
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς πριν και μετά την παραπομπή
Πριν από την παραπομπή, οι γονείς μπορούν να κρατήσουν σημειώσεις για τις δυσκολίες που παρατηρούν. Πότε εμφανίζονται πιο έντονα; Ποιες εργασίες αποφεύγει το παιδί; Πόση ώρα αντέχει στη μελέτη; Υπάρχουν παράπονα για κόπωση, πόνο ή άγχος; Αυτές οι πληροφορίες βοηθούν τον ειδικό να κατανοήσει καλύτερα την καθημερινή εικόνα του παιδιού.
Μετά την αξιολόγηση, είναι σημαντικό οι γονείς να αντιμετωπίσουν τις προτάσεις ως μέρος μιας σταδιακής διαδικασίας. Δεν χρειάζεται να αλλάξουν όλα ταυτόχρονα. Μικρές, σταθερές αλλαγές έχουν συχνά μεγαλύτερη αξία από πολλά νέα συστήματα που εγκαταλείπονται γρήγορα. Ένα σταθερό σημείο μελέτης, ένα σύντομο οπτικό πρόγραμμα, ένα διάλειμμα κίνησης και μια απλή ρουτίνα ελέγχου της τσάντας μπορούν να κάνουν ουσιαστική διαφορά.
Το πιο σημαντικό είναι να αλλάξει το μήνυμα που λαμβάνει το παιδί. Αντί για «δεν προσπαθείς», χρειάζεται να ακούσει «θα βρούμε τον τρόπο που σε βοηθά να τα καταφέρεις». Αυτή η αλλαγή μειώνει την ντροπή, ενισχύει τη συνεργασία και δημιουργεί χώρο για πραγματική πρόοδο.
Συμπέρασμα
Η εργοθεραπεία μπορεί να αποτελέσει ουσιαστικό κομμάτι της υποστήριξης ενός παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες, ιδιαίτερα όταν η μάθηση επηρεάζεται από τη γραφή, την οργάνωση, την προσοχή, την αισθητηριακή επεξεργασία ή την αυτονομία. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε μέχρι η δυσκολία να γίνει κρίση. Όταν το παιδί δείχνει ότι κουράζεται, αποφεύγει, αποδιοργανώνεται ή δεν μπορεί να αποδώσει ανάλογα με τις δυνατότητές του, η αξιολόγηση από ειδικό μπορεί να φωτίσει την πραγματική αιτία.
Η έγκαιρη παρέμβαση δεν βάζει ετικέτα στο παιδί. Αντίθετα, του προσφέρει εργαλεία. Με σωστή καθοδήγηση, συνεργασία και πρακτικές προσαρμογές, το παιδί μπορεί να μάθει να οργανώνει καλύτερα το σώμα, τον χώρο, τον χρόνο και την προσπάθειά του. Έτσι, η μελέτη παύει να είναι καθημερινή σύγκρουση και γίνεται μια διαδικασία πιο προβλέψιμη, πιο λειτουργική και πιο ενδυναμωτική.
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Πότε πρέπει να απευθυνθώ σε εργοθεραπευτή για μαθησιακές δυσκολίες;
Όταν οι δυσκολίες στη γραφή, στην οργάνωση, στη συγκέντρωση ή στη σχολική συμμετοχή επιμένουν και επηρεάζουν την καθημερινότητα του παιδιού, είναι χρήσιμο να γίνει αξιολόγηση. Η παραπομπή είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν το παιδί κουράζεται υπερβολικά, αποφεύγει τη μελέτη ή χρειάζεται συνεχή βοήθεια για βασικές σχολικές διαδικασίες.
Η εργοθεραπεία βοηθά στη δυσλεξία;
Η εργοθεραπεία δεν διδάσκει ανάγνωση με τον ίδιο τρόπο που το κάνει μια ειδική μαθησιακή παρέμβαση. Μπορεί όμως να βοηθήσει σε δεξιότητες που επηρεάζουν τη σχολική λειτουργικότητα, όπως η γραφή, η οργάνωση, η οπτική παρακολούθηση, η στάση σώματος και η διαχείριση της κόπωσης.
Πόσο διαρκεί η εργοθεραπευτική παρέμβαση;
Η διάρκεια εξαρτάται από τις ανάγκες του παιδιού, τη συχνότητα των συνεδριών, τη συνεργασία με το σπίτι και το σχολείο και τους στόχους που έχουν τεθεί. Σε αρκετές περιπτώσεις η πρόοδος φαίνεται σταδιακά μέσα από μικρές αλλά σημαντικές αλλαγές στην καθημερινή λειτουργικότητα.
Τι μπορώ να κάνω στο σπίτι για να βοηθήσω;
Μπορείτε να δημιουργήσετε σταθερή ρουτίνα μελέτης, να μειώσετε τα περιττά ερεθίσματα, να χωρίζετε τις εργασίες σε μικρά βήματα και να χρησιμοποιείτε οπτικές υπενθυμίσεις. Εξίσου σημαντικό είναι να αναγνωρίζετε την προσπάθεια του παιδιού και να αποφεύγετε σχόλια που ενισχύουν την ντροπή ή την απογοήτευση.
Πώς θα ξέρω αν η δυσκολία είναι θέμα συμπεριφοράς ή δεξιότητας;
Συχνά αυτό που φαίνεται ως συμπεριφορά είναι η εξωτερική εικόνα μιας δυσκολίας δεξιότητας. Η αποφυγή, ο θυμός ή η άρνηση μπορεί να εμφανίζονται όταν μια δραστηριότητα είναι υπερβολικά απαιτητική ή συνδέεται με κάποια διαταραχή. Η αξιολόγηση βοηθά να κατανοηθεί τι βρίσκεται πίσω από τη συμπεριφορά. Όταν η εικόνα αφορά δεξιότητα και όχι μόνο συμπεριφορά, μπορεί να εμφανίζονται σημάδια κινητικής αδεξιότητας όπως συχνές πτώσεις, δυσκολία στον συντονισμό ματιού-χεριού και αποφυγή κινητικών δραστηριοτήτων.
Χρειάζεται συνεργασία με το σχολείο;
Ναι, η συνεργασία με το σχολείο είναι πολύ σημαντική. Όταν οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ποιες στρατηγικές βοηθούν το παιδί, μπορούν να εφαρμόσουν απλές προσαρμογές στην τάξη. Έτσι οι δεξιότητες που καλλιεργούνται στη θεραπεία μεταφέρονται πιο εύκολα στην πραγματική σχολική ζωή.
Πρωτότυπο περιεχόμενο από την ομάδα συγγραφής του Upbility. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή αυτού του άρθρου, εν όλω ή εν μέρει, χωρίς αναφορά στον εκδότη.
Βιβλιογραφία
- American Occupational Therapy Association. Occupational therapy practice framework: Domain and process. American Journal of Occupational Therapy.
- Case Smith, J., & O’Brien, J. C. Occupational Therapy for Children and Adolescents. Elsevier.
- Feder, K. P., & Majnemer, A. Handwriting development, competency, and intervention. Developmental Medicine & Child Neurology.
- Graham, S., Harris, K. R., & Santangelo, T. Research based writing practices and the Common Core: Meta analysis and meta synthesis. The Elementary School Journal.
- Missiunia, C., Rivard, L., & Pollock, N. Children with developmental coordination disorder: At home, at school, and in the community. CanChild Centre for Childhood Disability Research.
- World Federation of Occupational Therapists. Position statements and resources on occupational therapy practice with children and families.
